ജാനകി : എന്നാലും മോളെ നീ….
ഗോപിക : അതേ… ഒരു വഴി ഉള്ളു അമമ്മേ…
ജാനകി പ്രാർത്ഥന പോലെ
എൻ്റെ കൃഷണ… എൻ്റെ കുടുംബത്തെ കൈ വിടല്ലേ….
ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി
രാമൻ ഉണ്ണി പിന്നെയും അവരുടെ വീട്ടിൽ
രാമൻ ഉണ്ണി : എന്തേലും തീരുമാനം ആയോ
ഗോപിക : പെട്ടെന്ന് ഒരു ജോലി കിട്ടിയ ഞാൻ കടം തന്ന് തീർക്കാം
രാമൻ ഉണ്ണി : താൻ കൂട്ടിയ കൂട്ടുമോ കുട്ടി…ആട്ടെ എവിടേലും ശരി ആയോ
ഗോപിക : ഇല്ല….
രാമൻ ഉണ്ണി : വീട്ടിൽ ഒരു ജോലിക്കാരിയുടെ കുറവ് ഉണ്ട്…. വീടു ജോലി ചെയ്ത് പരിച്യം ഉണ്ടൊന്നു തന്നോട് ചോദിക്കണ്ട കാര്യം ഇല്ലല്ലോ
ഒരു മാസം എൻ്റെ കടത്തിലേക്കുള്ളത് കഴിച്ച് ഒരു പൈസ കയ്യിൽ വച്ച് തരാം എന്താ ജാനകി അമ്മേ..
ജാനകി : അവളോട് ചോദിക്ക്
രാമൻ ഉണ്ണി : എന്താ കുട്ടീ
ഗോപിക : ഓ….
രാമൻ ഉണ്ണി : വല്യ ജോലി ഒന്നും കാണില്ല ഭാര്യ മോനും മാത്രേ ഉള്ളു…അവരുടെ കാര്യം നോക്കുക… പുറത്തെ പണിക്ക് വേറെ ആൾ ഉണ്ട്
താൻ ഉള്ളിലത്തെ കാര്യം മാത്രം നോക്കിയ മതി എന്താ
ഗോപിക : ഞാൻ വരാം…
രാമൻ ഉണ്ണി : എന്ന അങ്ങനെ ആവട്ടെ… രാവിലെ ഒരു 7:30 എത്ത…വൈകുന്നേരം നേരത്തെ പോകാം…കുറച്ചു നടക്കാൻ ഉണ്ടല്ലോ അവിടെക്ക്…
ജാനകി : അതേ…
തുടരും….
