പാലപ്പൂവ് 2 [അയ്യപ്പൻ നായർ] 86

പിന്നെ രാത്രി ആണ്  ഞാൻ വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയത്. ഹാളിൽ അമ്മ ഒഴികെ ബാക്കി മൂന്നുപേരും ഉണ്ടാരുന്നു. എന്തോ കാര്യമായ ചർച്ചയിൽ ആണ്.  അപ്പോൾ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് അമ്മ അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നു

” സുഭദ്രേ  നാളെ രാവിലെ നമ്മൾ കോഴിക്കോടേക്ക് പോകുന്നു അവിടെ എന്റെ ഫ്രണ്ട്‌സ് എല്ലാരും കൂടെ ഫാമിലി മീറ്റപ്പ് വച്ചിട്ടുണ്ട് നാളെ രാവിലെ പോകണം നാളത്തെ കഴിഞ്ഞെ മടങ്ങി വരൂ… അതിനുള്ള തായ്റെടുപ്പ് എന്താണ് എന്ന് വച്ചാൽ നടത്തിക്കോളു നാളെ രാവിലെ ഇറങ്ങണം

നമ്മൾ നാല് പേര് വരും എന്ന് ഞാൻ വാക്ക് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.

അവസാനം പറഞ്ഞത് എന്നെ നോക്കി കൊണ്ടാണ്. ഞാൻ ഇല്ല എന്നെ കൊണ്ടുപോകില്ല എന്നാണ് അതിന്റെ ഉദ്ദേശം.

ഞാൻ അത് മൈൻഡ് ആക്കാതെ എന്റെ റൂമിലേക്ക് തിരിചു കയറി. എനിക്ക് വേണ്ടി അമ്മ അവരോട് വാദിക്കുന്നത് കേട്ടെങ്കിലും

ഞാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്റെ കൂടെ പിറപ്പുകൾ രണ്ടും വരില്ലെന്ന് പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു. അതോടെ അമ്മ വരില്ല എന്ന് തിരിചു പറയുന്നതും ഞാൻ കേട്ടു. ഇതൊന്നും ഒരു പുതുമ അല്ലാത്ത കാര്യം അല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ കാര്യമാക്കിയില്ല. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് വന്നു.

“അമ്മ എനിക് വേണ്ടി അവരോട് വഴക്കിന് പോകണ്ട എനിക് ഇതൊക്കെ ശീലം ആണ്. അമ്മ അവരുടെ കൂടെ പോണം”

“അങ്ങനെ വിട്ടാൽ ഇത് പറ്റില്ല. നീ ഉണ്ടേലെ ഞാനും പോകു”

“അമ്മ പറയുന്നത് കേൾക്ക് അമ്മ അവരെ വെറുപ്പിക്കാണ്ട. പിന്നെ ഇപ്പോ എന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ എന്റെ അമ്മ ഉണ്ടല്ലോ.പിന്നെ നാളെ നിങ്ങൾ ഇവിടുന്ന് പോയി കഴിയുമ്പോ. ഞാനും കറങ്ങാൻ ഇറങ്ങും നാളത്ത കഴിഞ്ഞെ പിന്നെ ഞാനും വരൂ.  അമ്മ അതോർത്തു സങ്കട പെടേണ്ട”