ഫോൺ കോൾ [Suman] 158

വായുവിൽ ഉയർന്നുനിന്ന അവളുടെ കാലുകൾ പൊടുന്നനെ ഉണ്ടായ ഒരു രതിമൂർച്ചയിൽ അവനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. അടക്കി പിടിക്കാനാവാത്ത “ആാാഹ് ” ശബ്ദം ഫോണിന്റെ മറുതലക്കൽ വരെ എത്തി.

“എന്താടി… അത്?” മറുതലക്കൽ നിന്നും അയാൾ ചോദിച്ചു.

ഈ ശീൽക്കരശബ്ദം പല കുറി കേട്ടിട്ടുള്ള അയാൾക്ക് അത് മനസ്സിലായി കാണും എന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.

“അത്… ചേട്ടാ… ഞാൻ എത്ര നാളെന്ന് വെച്ചിട്ടാ… ഈ വിരലിടുന്നത്… ഞാൻ പറഞ്ഞ സാധനം എനിക്ക് ഓർഡർ ചെയ്തു താ… അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളിങ്ങോട്ട് വാ… ഈ വിരലിലല്ലാതെ ഞാൻ ഈ ദാഹമൊക്കെ എങ്ങനെ തീർക്കാനാ….”

അപ്പോഴേക്കും വായിൽ നിറഞ്ഞ മദജലവുമായി അവൻ അവളുടെ മുഖത്തിന്‌ നേരെ എത്തിയിരുന്നു. വെള്ളത്തിനു വേണ്ടി ദാഹിക്കുന്ന വേഴാമ്പലിനെ പോലെ, ഏതോ ഒരു ചോദനയിൽ അവൾ അവനു വേണ്ടി വാ തുറന്നു കൊടുത്തു.

അവന്റെ ഉമിനീരും അവളുടെ മദജലവും ഒരുമിച്ചുകൂടിയ നീര് അവൻ അവളുടെ വായിലേക്ക് പകർന്നു. അവൾ അത് കുടിച്ചിറക്കി. അവളുടെ അധരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ വാ കവിഞ്ഞൊഴുകിയ നീര്,

അവൻ അവളുടെ നിതമ്പത്തിനിടയിൽ നിന്നെടുത്ത വിരൽ കൊണ്ട് വടിച്ചു വീണ്ടും വായിലേക്ക് തന്നെ കൊടുത്തു. നീരിന്റെ കൂടെ വിരലും അവൾ വായിലാക്കി നുണഞ്ഞു.

“ഓഹ്… ഇപ്പോഴൊന്നും അങ്ങോട്ട് വരാൻ പറ്റില്ല… നിനക്കറിയാത്തതല്ലോ അവിടത്തെ കടങ്ങളും മറ്റും… പിന്നെ നീ പറഞ്ഞ സാധനമൊക്ക എങ്ങനാ പെണ്ണേ ഞാൻ….? ”

മറുതലക്കൽ നിന്നും അവളുടെ നിശബ്ധതയെ ഭംഗിച്ചു കൊണ്ട് എന്തോ കുടിച്ചിറക്കുന്നതും നുണയുന്നതുമായ ശബ്‍ദം അയാളുടെ തലക്കൽ കേട്ടു.