പിറ്റേന്ന് കല്യാണ ദിവസം രാവിലെ.
രാവിലെ. 8.00 മണി
വണ്ടിയിൽ ഗുരുവായൂർ പോയ്കൊണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോൾ.
അച്ഛൻ (ആരോടോ ഫോണിൽ ): അഹ് 10.30ക്ക് മുന്നേ എത്തും..
Call വെച്ചു കഴിഞ്ഞ്.
അച്ഛൻ : എടാ വേഗം വിടെടാ നേരത്തെ എത്താം അതാവുമ്പോ ടെൻഷൻ ഇല്ല.
ചേട്ടൻ : ഇപ്പോ അങ്ങ് എത്തും അച്ഛാ നേരത്തെ എത്തിയേറ്റ് എന്നതിന കറക്റ്റ് സമയത്ത്എത്തും.
അമ്മ : ടാ താലി എടുത്തില്ലേ.
ഞാൻ :അഹം.
ചേട്ടത്തി :ടെൻഷൻ ഉണ്ടോടാ.
ഞാൻ : പിന്നെ ഇല്ലാണ്ട്.
അപ്പോഴാണ് ഫോണിൽ മെസ്സേജ് വന്നത്
പാറു :ഞങ്ങൾ ഇവിടെ എത്താറായിട്ടോ.
ഞാൻ :അഹം ഒക്കെ.
എന്നിട്ട് ഞൻ വെറുതെ പുറത്തേക്കും നോക്കി ഇരുന്നു..അറിയാതെ ഒന്ന് ഉറങ്ങി പോയ്.
ചേട്ടൻ : ടാ എണീക്ക് എത്തി..
ഞാൻ : ഏഹ് എത്തിയ.
ഞാൻ എന്നിട്ട് ഡോർ തുറന്ന് പുറത്ത് ഇറങ്ങി എന്നിട്ട് അമ്പലത്തിന്റെ അകത്തേക്കു നടന്നു. അവിടെ ചെന്നപ്പോ എല്ലാരും ഇണ്ട് അവിടെ നിഷാമ്മ,, പാറു, ഋഷികേശ് അങ്കിൾ, എല്ലാ ബന്ധുക്കളും. പിന്നെ അർജുൻ, രേഷ്മ, (അവർ സെറ്റ് ആയി കേട്ടോ എല്ലാം സ്നേഹയുടെ പ്രാർത്ഥന )പിന്നെ അരുൺ, സ്നേഹ.
എല്ലാരേം കണ്ടു അവളേ മാത്രം കണ്ടില്ല. എല്ലായിടത്തും നോക്കി.
അപ്പോ പാറു എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നട്ട്.
പാറു : ചേച്ചിയെ ആണോ നോക്കണേ.
ഞാൻ : ഏഹ് ഏയ്യ് 🙄. ഞാനോ. 🫣😁.
പാറു : അതെന്ന് മനസിലായി തൊഴാൻ പോയേക്കുവാ ഇപ്പോ വരും.
ഞാൻ :ആഹ്ഹ്.
പാറു : അഹ് ദേ അവന്നല്ലോ.
നേരെ പാറു പറഞ്ഞായിടം നോക്കി ഒന്നേ നോക്കിയൊള്ളു നോക്കി നിന്നുപോയി,ചുവന്ന പട്ടുസാരീയിൽ . കൈ നിറയെ വള, കഴുത്തിൽ ഒരു മാല., മുടി പിന്നിലേക്ക് കെട്ടി മുല്ലപ്പൂ വെച്ചിട്ടുണ്ട്. പതിയെ അവൾ നടന്നു എന്റെ അടുത്തുകൂടി പോയ്.തിരിഞ്ഞ് അതെ കൊതിയോടെ ഉള്ള നോട്ടം ആ ചിരി.. പിന്നെ ഞാനും ഒന്ന് തൊഴുതു വന്നു
