❤️റസിയ❤️ 3 [SKR] 86

അതു കേട്ടപ്പോഴാണ് റസിയയുടെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും വലിയൊരു ഭാരം ഇറക്കിവെച്ചതുപോലെ തോന്നിയത്. അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ആശ്വാസമായി. അവളും അലിയും ചേർന്ന് ഹാജിയാരെ മെല്ലെ നടന്ന് അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ബെഡിൽ അദ്ദേഹത്തെ കൃത്യമായി കിടത്തി, പുതപ്പൊക്കെ പുതപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. കൂടെ വന്ന ഉമ്മൂമ്മയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അരികിലിരുന്നു.

ഹാജിയാരെ മുറിയിൽ സുരക്ഷിതമായി കിടത്തിയ ശേഷം, അലിയും റസിയയും തിരികെ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. മുൻപിൽ നടക്കുകയായിരുന്ന റസിയയുടെ വണ്ണമുള്ള പിൻചന്തികളിൽ, പുറകിൽ നിന്നും വന്ന അലി ആരും കാണാത്ത വേഗതയിൽ തന്റെ വലതു കൈപ്പത്തി അമർത്തി ശക്തമായി ഒന്നു തടവി. തലേദിവസത്തെയും ഉച്ചയ്ക്കത്തെയും ലഹരിയുടെ ബാക്കിപത്രം എന്നോണമായിരുന്നു അവൻ്റെ ആ പെട്ടെന്നുള്ള സ്പർശനം.

അവൻ്റെ ആ വികൃതിയിൽ റസിയ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കി. ഉപ്പൂപ്പന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും ആരും നോക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി, അവൾ അലിയുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ നോക്കി നല്ലൊരു നുള്ളു വെച്ചുകൊടുത്തു.

“നിനക്ക് ഇപ്പോഴും ഒരു അടക്കവുമില്ലല്ലേടാ…” എന്ന മട്ടിൽ അവൾ കണ്ണുരുട്ടിയപ്പോൾ, അവൻ തന്റെ കൈ തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു. ആ നുള്ളിലും പരിഭവത്തിലും പകൽ മുഴുവൻ തങ്ങൾ അനുഭവിച്ച ആ വന്യമായ അടുപ്പത്തിന്റെ ആഴം വീണ്ടും അവരുടെ ഉള്ളിൽ സജീവമാവുകയായിരുന്നു.

ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ സമയം ആകുന്നതേയുള്ളൂ, ഞാൻ ഒന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വരാം,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അലി ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. പകലത്തെ ഓട്ടപ്പാച്ചിലിന്റെ ക്ഷീണവും മനസ്സിലെ ആവേശവും മാറ്റാൻ അവൻ വിശദമായിത്തന്നെ കുളിച്ചു. കുളി കഴിഞ്ഞ് മുറിയിലെത്തി വസ്ത്രം മാറുമ്പോഴേക്കും താഴെ മേശപ്പുറത്ത് രാത്രിഭക്ഷണം തയ്യാറായിരുന്നു.