❤️റസിയ❤️ 4 [SKR] 62

“അവന് നല്ല തലവേദനയുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് മുകളിലെ റൂമിലേക്ക് പോയിരിക്കുകയാണ് ഉപ്പൂപ്പാ… വല്ലാത്ത ക്ഷീണമുണ്ട്,” റസിയ വണ്ടിയുടെ ഉൾഭാഗം നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ആ… സാരമില്ല. പാവം രാവിലെ മുതൽ മില്ലിലും ഷോറൂമിലുമൊക്കെയായി ഒരേ ഓട്ടമായിരുന്നല്ലോ. അതിന്റെ ക്ഷീണം കാണും. ഇനിയിപ്പോൾ നേരം ഇരുട്ടാറായില്ലേ, ചുറ്റലൊക്കെ നാളെയാകാം,” ഹാജിയാർ കാറിൽ നിന്നും മെല്ലെ പുറത്തിറങ്ങി.

റസിയ അദ്ദേഹത്തെ കൈകളിൽ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് അകത്തെ മുറിയിലെത്തിച്ച് കട്ടിലിൽ ഇരുത്തി.

എന്നാൽ, ഹാജിയാരെ മുറിയിലാക്കി തിരികെ വരുമ്പോൾ റസിയയുടെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു വേവലാതി പടർന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടി വാങ്ങി വന്നപ്പോൾ അലിയുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്ന ആ മരവിപ്പും അസ്വസ്ഥതയും അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ഭാരമായി തങ്ങിനിന്നു. സമയം മെല്ലെ ഇരുട്ടിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവൻ എന്തുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ പെരുമാറിയത് എന്നറിയാൻ അവൾ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ മുകളിലെ നിലയിലേക്ക് നടന്നു, നേരെ അവന്റെ മുറിയുടെ മുന്നിലെത്തി.

വാതിൽ ചാരിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവൾ അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ അലി കട്ടിലിൽ കണ്ണുകളടച്ച് നിശ്ചലനായി കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ മെല്ലെ നടന്ന് അവന്റെ അരികിലായി കട്ടിലിന്റെ വശത്തിരുന്നു.♥️
“എന്തുപറ്റിടാ… എന്റെ മോന് എന്തുപറ്റി?” അവൾ വളരെ ആർദ്രമായി ചോദിച്ചു.
അവൻ മെല്ലെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, “ഒന്നുമില്ല ഉമ്മാ…” എന്ന് വളരെ തണുത്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

റസിയ വിശ്വസിച്ചില്ല. അവൾ തന്റെ കൈ നീട്ടി അവന്റെ നെറ്റിയിലും കഴുത്തിലും തൊട്ടുനോക്കി. “പനിയൊന്നുമില്ലല്ലോടാ… ഇനി നല്ല തലവേദനയാണോ?” അവൾ ആകുലതയോടെ ചോദിച്ചു.