Chapter Title : 21ലെ പ്രണയം 5 [Daemon]

ദിവസമായ് സമാധാനത്തോടെ ഉറങ്ങിയിട്ട്, മരണ ദിവസം കരഞ്ഞു തളർന്നിരുന്ന നിൻ്റെ മുഖമാണ് കണ്ണടച്ചാൽ എൻ്റെ മുന്നിൽ വരുന്നത്.”

“ഇതൊക്കെ പറയാനാണോ നീ ഇപ്പൊ വന്നത്, എനിക്ക് നിന്നോട് സ്നേഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല, ഈ അവസ്ഥ നിനക്ക് മനസ്സിലാകില്ലെ, എൻ്റെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടിയ മനുഷ്യനാ ഈ കിടക്കുന്നെ” മായ പൊട്ടി കരഞ്ഞു. ഞാൻ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് ആശ്വസിപ്പിച്ചു. കുറച്ച് സമയം എൻ്റെ മാറിൽ തല ചായ്ച്ച് അവൾ ഏങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞു. അവളുടെ വിടർന്നു പരന്ന മുടിയിഴകളിൽ വിരലുകളോടിച്ച് ഞാൻ സമാധാനിപ്പിച്ചു.

കുറച്ചു നേരത്തിനൊടുവിൽ അവൾ ഒരല്പം സാധാരണ നിലയിലെത്തിയപ്പോൾ അവളെ എന്നിൽ നിന്നും അടർത്തിക്കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖം എൻ്റെ കൈക്കുമ്പിളിൽ കോരിയെടുത്തു. കരഞ്ഞുകലങ്ങിയ മിഴികൾ കണ്ണുനീരിനാൽ കുതിർന്നിരിക്കുന്നു. കവിളുകൾ ചുമന്നു തുടുത്തിരിക്കുന്നു,അവിടമാകെ കണ്ണുനീർ പടർന്നിരിക്കുന്നു. വേർപെട്ട ചുണ്ടുകൾ വിറകൊള്ളുന്നു. ഈ അവസരത്തിലും എൻ്റെ പെണ്ണിനെ ഈ നിലാവെളിച്ചത്ത്, ഇരുട്ടിൻ്റെ നേരിയ തണുപ്പത്ത് ഇങ്ങനെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന ഈ മുഹൂർത്തമാണ് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ള ഏറ്റവും സുന്ദരമായ കാഴ്ച.

ആശ്വസിപ്പിക്കാനെന്നോണം അവളുടെ നെറുകയിൽ ഞാൻ ചുംബിച്ചു. “കൊന്നാ പാപം തിന്നാൽ തീരും എന്നാണെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്നെ കെട്ടട്ടെ പെണ്ണെ” സർവ്വവും മറന്ന് ആത്മാർത്ഥമായി ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“നീ ചെറുപ്പമാണ്, നിനക്ക് നിന്നെക്കാൾ പ്രായം കുറഞ്ഞ ഒരു സുന്ദരിക്കുട്ടിയെ കിട്ടും. വെറുതെ ഈ വയസ്സിക്കു വേണ്ടി നിൻ്റെ ജീവിതം കളയണ്ട”

“ഞാൻ പാഴ് വാക്ക് പറഞ്ഞതാണെന്ന് നിനക്ക് തോന്നിയോ?“

“നീ വെറുതെ ആണെങ്കിൽ കൂടി ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്ക പോലും ചെയ്യരുത്.”

“ ഞാൻ നല്ല രീതിക്ക് സമയം എടുത്ത് ആലോചിച്ചിട്ടു തന്നെയാണ് പറയുന്നത്”

“വേണ്ട