Chapter Title : 67 തികഞ്ഞ അമ്മാമയും 27 തികഞ്ഞ ഞാനും [Bron]

മോണിപാപ്പൻ : നീ എന്നോട് മൂന്ന് ദിവസം എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത് ?
ഞാൻ : ഓഫീസിലെ വർക്കും, ഇതും കൂടെ ആവുമ്പോൾ പെട്ടന്ന് തീർക്കാൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല..

(കുറച് ദിവസം അമ്മാമയെ കണ്ടും ,പിന്നെ മോണിപാപ്പൻ പുറത്തുപോയാൽ അമ്മാമയെ നഗ്നമായി കാണാനും കളിക്കാനും കിട്ടും.. ഇതെല്ലാം മനസ്സിൽ വച് ഞാൻ ഒന്ന് വെറുതെ ഇട്ടുനോക്കി..
അമ്മാമയ്ക് കാര്യം മനസിലായി.. )

മോണിപാപ്പൻ : രണ്ടും കൂടെ ചെയ്തു ഒരുപാട് കഷ്ടപെടണ്ട.. സമാധാനത്തിൽ ഇരുന്ന് ചെയ്തോ..

എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഞാൻ സന്തോഷം കണ്ടു തുള്ളിച്ചാടി.. അമ്മാമ ഇതെല്ലാം കേട്ട് ഒന്നും അറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ നിന്നു

പിന്നെയാണ് എനിക്ക് അത് ഒരു തലവേദന ആയി മാറിയത്..
കാരണം മോണിപാപ്പൻ ആ റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോവുന്നില്ല.. ഇടക്ക് പോവും പിന്നേം വരും.. എന്നോട് കുറെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ് സംസാരിച്ചിരിക്കും..
ഫുഡ് കഴിക്കാനും വർക്ക് ചെയ്യാനും എപ്പോഴും കൂടെകാണും...
അമ്മാമ ഇടക്ക് വന്ന് നോക്കിട്ടുപോവും..

രണ്ടുദിവസവും ഇതുപോലെ കടന്നുപോയി... രണ്ടാമത്തെ ദിവസം വർക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ട് വീട്ടിൽപോയി..
ഞാൻ റൂമിൽ പോയി കിടന്നു.. രണ്ട് ദിവസമായി ഒന്ന് അമ്മാമയെ തൊട്ടിട്ട്..അങ്ങനെ വിഷമത്തോടെ കിടക്കുമ്പോൾ പെട്ടന്ന് അമ്മാമേടെ മെസ്സേജ്..

അമ്മാമ : മോനെ ഞാനും മോണിപാപ്പനും നിൻറെ വീട്ടിലോട്ടു വരുന്നുണ്ട്..
ഞാൻ : എന്താ കാര്യം ?

അമ്മാമ റിപ്ലൈ ഒന്നും തന്നില്ല..

അമ്മാമയും മോണിപാപ്പനും വന്നു..

മോണിപാപ്പൻ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു

മോണിപാപ്പൻ : എനിക്ക് നാളെ മുംബൈലോട്ടു പോവണം.. മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിന്റെ ഡോക്യൂമെന്റസ് സബ്മിറ്റ് ചെയ്യണം

(എനിക്ക് സങ്കടമായി.. കാരണം അമ്മാമയെ കൊണ്ടുപോയാൽ കാണാനും പറ്റില്ല..)

മോണിപാപ്പൻ : മനു എനിക്ക് നാളെ ഒരു ഫ്ലൈറ്റ് ടിക്കറ്റ് എടുക്കണം.. എപ്പോഴും മോളാണ് എടുത്തു തരുന്നത്.. അവളെ വിളിച് കിട്ടുന്നില്ല..

ഞാൻ : കുഴപ്പമില്ല.. ഞാൻ ഇപ്പോ എടുത്ത് തരാം..

(ഞാൻ മനസില്ലാമനസോടെ ടിക്കറ്റ് എടുക്കാൻ തുടങ്ങി..)

രണ്ടാളുടേം പാസ്സ്‌പോർട്ട് ചോദിച്ചു..

മോണിപാപ്പൻ : അമ്മാമ വരുന്നില്ല.. ഞാൻ മാത്രമേയുള്ളു.. രണ്ടു ദിവസമല്ലേയുള്ളു അതുകൊണ്ടാ..

(ഇതുകേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് സന്തോഷമായി)

ഞാൻ ഫ്ലൈറ്റ് നോക്കി... നാളെ വൈകുന്നേരം 5