Chapter Title : 67 തികഞ്ഞ അമ്മാമയും 27 തികഞ്ഞ ഞാനും [Bron]

: 30ന് ഫ്ലൈറ്റ്

അതെടുക്കാൻ പറഞ്ഞു...

ഞാൻ അതിവേഗം എടുത്തുകൊടുത്തു..
അമ്മാമയും അമ്മയും അടുക്കളയിൽ ആണ്.. എന്തോ കാര്യമായി സംസാരിക്കുവാ..
(ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോവുമ്പോഴേക്കും )

മോണിപാപ്പൻ : എടി ഒന്ന് വാ.. നമ്മുക് പോവാം..

അമ്മാമയും മോണിപാപ്പനും ഇറങ്ങി...

അച്ഛൻ : മനു നാളെ വൈകുന്നേരം മോണിപാപ്പനെ എയർപോർട്ടിൽ വിടണം.. ഞാനും വരാം.

ഞാൻ : ശെരി അച്ഛാ..

ഞാൻ സന്തോഷംകൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി..

( എൻ്റെ മനസ്സിൽ അമ്മാമയെ കളിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ ആയിരുന്നു..)

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മാമ മെസ്സേജ് അയച്ചു..

അമ്മാമ : സന്തോഷമായില്ലെ?
ഞാൻ : ഒരുപാട് കൊതിയാവുന്നു ഒന്ന് തൊടാൻ .. രണ്ടു ദിവസമായി ഒന്ന് തൊട്ടിട്ട്..
അമ്മാമ : ഇനി വരുന്ന രണ്ടു ദിവസം നമ്മുക്ക് മാത്രം.. നാളെ പുലർച്ചെ ബാക്കിലോട്ട് വരണ്ട മോനെ..നാളെ കൊണ്ടുപോവാനുള്ള കുറെ ഡോക്യൂമെന്റസ് ഉണ്ട് .. ഇന്ന് എല്ലാം പാക്ക് ചെയ്ത് കിടക്കുമ്പോൾ സമയം ആവും.. എൻ്റെ മോൻ ഉറങ്ങിക്കോ..
ഞാൻ : നാളെ എയർപോർട്ടിൽ അമ്മാമ വരുന്നുണ്ടോ ?
അമ്മാമ : ഇല്ല മോനെ, ഞാൻ വരുന്നില്ല..ഇനി മെസ്സേജ് അയക്കരുത്..മോണിപാപ്പൻ അടുത്തുണ്ട്..

എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ പറ്റിയില്ല..

ഒരു രണ്ടു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മാമ മെസ്സേജ് അയച്ചു...

അമ്മാമ : ഉറങ്ങിയോ മോനെ ?

ഞാൻ : ഇല്ല, ഉറക്കം വരുന്നില്ല, അമ്മാമയെ ഓർത്തുകിടക്കുവാ..

അമ്മാമ : ഞാനും മോനെ ഓർത്തു കിടക്കുവാ ..
ഞാൻ : മോണിപാപ്പൻ ഉറങ്ങിയോ ?
അമ്മാമ : ഉറങ്ങി..
ഞാൻ : ഞാൻ ബാക്കിലെ മതിൽ ചാടി ബാത്റൂമിന്റെ സൈഡിൽ വന്നു നിൽക്കാം..
അമ്മാമ : അതുവേണ്ട..നാളെ നമ്മുക്ക് ഇഷ്ടംപോലെ സമയം ഉണ്ടല്ലോ... അതുപോരെ മോനെ..
ഞാൻ :വേണ്ട.. എനിക്കിപ്പോൾ കാണണം..
അമ്മാമ : ശെരി വാ..

(എനിക്ക് അമ്മാമയെ ഓർത്തിട്ട് കാമം കേറിയിരിക്കുവാ.. എപ്പോഴും ഇല്ലാത്ത ഒരു ധൈര്യം...)

ഞാൻ പതിയ ബാക്കിലൂടെ പോയി മതിൽ ചാടി... ബാത്റൂമിന്റെ സൈഡിൽ നിന്നു..

അമ്മാമ വന്നു.. പതിയെ വാതിൽ തുറന്നു തന്നു...

അമ്മാമ : മോനെ അകത്തോട്ട് വാ..

(ഞാൻ