Chapter Title : ലക്കി ഡോണർ 8 [Danmee]
ഞാൻ പലതവണ ശ്രെമിച്ചു. ഞാൻ ചെയ്യാത്ത കാര്യം ചെയ്യാൻ നോക്കുമ്പോൾ. എന്റെ ശരീരം എനിക്ക് കണ്ട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല. പക്ഷെ ഞാൻ ചെയ്ത കാര്യം നേരത്തയോ താമസിച്ചോ ഓർഡർ തെറ്റിച്ചോ എനിക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റുമായിരുന്നു.ഒരു ലൂപ്പ് പോലെ ഇതെല്ലാം നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോൾ എന്റെ കയ്യിൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്ന തകിടും ഭസ്മം പുശിയ ചരടും എന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ ചുറ്റിവരിഞ്ഞു ഇരിക്കുക ആണ്. അകദേശം പിരമിടിനുള്ളിലെ മമ്മിയെ പോലെ തോന്നിച്ചു.
വർഷങ്ങളും സംഭവങ്ങളും ഡിവിഡിപ്ലായറിൽ ഫാസ്റ്റ് ഫോർവേഡ് അടിച്ചു വിടുന്നത് പോലെ എന്റെ മുന്നിൽ കൂടി കടന്ന് പൊക്കോണ്ടിരുന്നു.
വിനുവിന്റെ മുത്തച്ഛൻനെ കാണാൻ പോകുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് എന്നെ മനസിലാക്കുകയും അദ്ദേഹം എന്നെ തുറിച്ച് നോക്കുകയും ചെയ്യും. അദേഹത്തിന്റെ മുറിയിൽ കേറതിരിക്കാൻ ഞാൻ പരമാവധി നോക്കും. കാരണം ആ മുറിയിൽ വെച്ചല്ലാതെ അദ്ദേഹത്തിന് എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി. പക്ഷെ ലൂപ്പ് ഒരുപാട് ആയപ്പോൾ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ട് സംസാരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.പക്ഷെ ഞാൻ ഒരു ജീവിതം കൂടി ജീവിച്ചു തീർന്നതിനു ശേഷം മാണ് എനിക്ക് അത് സാധിച്ചത്.
വിനുവിന്റെ പിറന്നാളിന്റെ അന്ന് ഇലക്ക് പിന്നിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ മുത്തച്ഛൻ വിനുവിന്റെ കൂടെ നടന്നു വന്നു. അജീഷിന്റെ കൂടെ ഞാനും അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റു.
മുത്തച്ഛൻ എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ അജീഷിനെ നോക്കി.
" രാജാവ് വന്നാലും... "
" എനിക്ക് ഒന്ന് സംസാരിക്കണം "
അദ്ദേഹത്തെ മുഴുവിക്കാൻ അനുവദിക്കാതെ ഞാൻ മുത്തച്ഛനോട് ചോദിച്ചു. മറുപടിയായി അദ്ദേഹം എന്നെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം. തിരിച്ചു നടന്നു. ഞാൻ അദേഹത്തിന്റെ
💬 Comments
View all comments