Chapter Title : ആ വിമാന യാത്രയില്‍ [Ajmal]

ആണ് പറഞ്ഞത്… ഒരു
പുന്നാരിച്ചുള്ള പറച്ചിൽ…
സലിക്ക : ഇനി ഇപ്പോ ഉപ്പാനോട് ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞതൊന്നും മാറ്റി പറയണ്ട.. എന്തിനാ
വെറുതെ.. എന്തായാലും അറിയാനൊന്നും പോണില്ലല്ലോ…
ഞാൻ ആലോചിച്ചപ്പോ.. സലിക്ക പറഞ്ഞ പ്ലാൻ കേട്ടിട്ടു വല്യ കുഴപ്പൊന്നുല്ല.. കുറച്ചു
മണിക്കൂറുകളുടെ കാര്യല്ലേ… വെറുതെ ഉപ്പാനെ അറിയിച്ചു ഇനി അവരെ ടെൻഷൻ ആകണ്ടാന്ന്
ഞാനും കരുതി.. അല്ലെങ്കിലും ഉപ്പ പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ സലിക്കാടെ പ്ലാൻ പോലെയൊക്കെ
ചെയാൻ.. അപ്പോ ഇനി അങ്ങനെ ആവട്ടെ….
അങ്ങനെ എയർപോർട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി… ടാക്സിയിൽ കയറി പോവുന്ന വഴി ഇക്ക സുഹൃത്തിനെ
വിളിച്ചു വരുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു… ഹംസക്ക എന്നാ പറയുന്ന കേട്ടെ… ഹംസക സലിക്കാടെ
നാട്ടിലെ അയൽവാസിയും സുഹൃത്തുമൊക്കെ ആണ്.. പുള്ളി കൃത്യം സ്ഥലമൊക്കെ പറഞ്ഞു
കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്…
വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി നടക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു .. ബാഗും തൂകി ട്രോള്ളിയും വലിച്ചു
ഇക്കാടെ പുറകെ നടന്നു.. ഒരുപാട് വീടുകളുടെ ഇടയിലൂടെ ഉള്ള ഇടുങ്ങിയ വഴി.. പല
രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പണിക്കാരൊക്കെ താമസിക്കുന്ന ഏരിയ ആണതെന്നു മനസിലായി…
ഇവിടൊന്നും ഫാമിലിസ് ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നില്ല. കാരണം.. വരുന്ന വഴിയൊക്കെ ഓരോരുത്തർ
എന്നെയാണ് നോക്കുന്നെ.. ഒരു പെണ്ണിനെ ഇവിടെ ആദ്യായിട്ടു കാണുന്ന പോലെ..
അങ്ങനെ ഒരു ഒറ്റ നില മാത്രമുള്ള അഞ്ചു റൂമോടു കൂടിയുള്ള ഒരു ലൈൻ കെട്ടിടം.. ഒരു
വരാന്തയും ഉണ്ട്… വരാന്തയിൽ നിറയെ അവിടെ ഉള്ളവരുടെ ഡ്രസ്സ്‌ ഒകെ വിരിച്ചു
ഇട്ടേക്കാണ്… മൊത്തത്തിൽ ഒരു വിർത്തിയില്ലാത്ത സ്ഥലം… ആദ്യത്തെ രണ്ടു റൂമിലും
ബംഗാളികൾ ആണ്… വരാന്തയിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ അവിടെ ഉള്ളവരുടെ ഡ്രസ്സ്‌ ഒകെ വിരിച്ചു