Chapter Title : ആദിത്യ അയ്യരുടെയും ആദിലക്ഷ്മി അയ്യരുടെയും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ [തുണ്ടത്തു എഴുത്തച്ഛൻ]

അമ്മ എങ്ങാനും ആരുന്നു കാപ്പി കൊണ്ട് വെച്ചതെങ്കിൽ കിടക്കുന്ന കിടപ്പു കണ്ടാൽ മാനം കപ്പല് കേറിയെനേം ...

ഈ ജാംബവാന്റെ കാലത്തേ തറവാട് ഒന്ന് പൊളിച്ചു പണിയാം എന്ന് വെച്ചാൽ കിഴവി വല്യമ്മ ഒട്ടു സമ്മതിക്കുവേം ഇല്ല.. കോണി ഇറങ്ങുമ്പോഴും കയറുമ്പോഴും  കിരുകിരാ ഒച്ച, മഴ പെയ്താൽ നടുമുറ്റത്ത് വെള്ളം... യെവടെ, എല്ലാം നൊസ്റ്റാൾജിയ പാർട്ടീസ് ആണ്..

അല്ല ഈ വീട്ടിലെ എല്ലാരും ഇതെവിടെ പോയിന്നു വിചാരിച്ചു നടുമുറ്റത്ത് എത്തിയപ്പോൾ ദാ നില്കുന്നു പുറംപണിയ്ക്കു വരാറുള്ള  ദേവകി തള്ള.. പണ്ട് ഭർത്താവിന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് വീക്ക് കിട്ടി ചെവി പോയതാണെന്ന് നാട്ടുകാര് പറയുന്നു.. പഴയൊരു പടക്കം ആണെന്ന് പലരും പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. പട്ടടത്തു വീട്ടിലെ ഗോവിന്ദ പൊതുവാളിന്റെ ആണ് അവരുടെ ഇളയ രണ്ടു മക്കളും എന്നൊക്കെയാണ് സംസാരം. ഒരിക്കൽ പൊതുവാൾ 'ഊരിപ്പിടിച്ച വാളിൽ' ദേവകി ‘പിടിച്ചോണ്ട്’ നില്കുന്നത് കണ്ടപ്പോ കെട്ടിയവൻ വീക്കിയതാണെന്നു ഒരു പക്ഷം. അതല്ല 'വാളിൽ' ദേവകിയുടെ പല്ലു കൊണ്ട് ചോര പൊടിഞ്ഞപ്പോ പൊതുവാൾ തന്നെ വീക്കിയതാണെന്നു വേറൊരു പക്ഷം. ആർക്കറിയാം..  വെറുതെ അല്ല ആരെയും വിളിച്ചിട്ടു കേൾക്കാഞ്ഞത്..

"ദേവകിയമ്മേ, എല്ലാരും എന്തിയെ?"

എടുക്കാവുന്ന മുഴുവൻ ഒച്ചയും എടുത്തു ചോദിച്ചപ്പോ അതാ വരുന്നു മുതുക്കിയുടെ മറുപടി : "പല്ലാവൂർ ദേവനാരായണനോ? അത് മോൻ പണ്ട് ടിവിയിൽ കറങ്ങുന്ന കാസ്സറ്റു ഇട്ടു കാണിച്ചു തന്നതല്ലിയോ? പുതിയ വല്ല സിനിമയും മതി "

അതിന്റെ കൂടെ ബാക്കിയുള്ള കുറച്ചു കറ പിടിച്ച പല്ലും കാണിച്ചു മുതുക്കി ഒരു ഇളി...

"ആഹാ ബെസ്ററ്" സ്വന്തം തലവിധിയെ പഴിച്ചു ഞാൻ വടക്കു