Chapter Title : ആദിത്യ അയ്യരുടെയും ആദിലക്ഷ്മി അയ്യരുടെയും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ 2 [തുണ്ടത്തു എഴുത്തച്ഛൻ]

കണ്ണുകൾ അപ്പോഴും അടഞ്ഞിട്ട് തന്നെ

അവൾ മെല്ലെ കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ട കാഴ്ച്ചയിൽ എന്റെ നെഞ്ചിൽ കൂടെ ഒരു തീഗോളം പാഞ്ഞു പോയത് പോലെ തോന്നി

അവളുടെ കൃഷ്ണമണികൾ പച്ചയും മഞ്ഞയും കലർന്ന നിറത്തിൽ ഇലക്ട്രിക് ബൾബ് പോലെ തിളങ്ങുന്നു

ജ്വലിച്ചു നിന്ന ആ കൃഷ്ണമണികൾ ഒന്നുകൂടെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു കൊണ്ടവൾ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു എന്റെ ചുണ്ടുകൾ വായിലാക്കി

എന്റെ ചുണ്ടുകൾ ആവേശത്തോടെ നുണഞ്ഞ് എന്റെ ശരീരത്തിലെ സകല ഊർജവും വലിച്ചെടുക്കും പോലെയുള്ള കാമപരവശമായ അധരപാനം അവൾ തുടർന്നു

വായുടെ ഉള്ളിലേക്ക് അവളുടെ നാക്ക് അരിച്ചിറങ്ങുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു

എന്റെ നാക്കുമായി കെട്ടുപിണഞ്ഞ അവളുടെ നാവിനു എന്തോ ഒരു സവിശേഷത ഉള്ളത് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു

കോളേജിൽ വെച്ചു കാർത്തികയെ ചുംബിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ നാക്കുമായി നാക്കു പിണഞ്ഞത് പോലെയല്ല

ഒരു പ്രത്യേകം കുഴയലും ഉരവും ഇഴച്ചിലും

കണ്ണുകൾ അടച്ചു ഞാൻ പൂർണമായും അവൾക്കു കീഴടങ്ങി അവളുടെ ചുംബനം ആസ്വദിച്ചു

അവളുടെ നാക്ക് എന്റെ തൊണ്ടയോളം എത്തി എന്റെ ഉൾനാക്കിൽ ഉരസിയ നിമിഷം ഞാൻ നിലകിട്ടാതെ ശക്തമായി കമട്ടി

അവൾ ചുണ്ടുകൾ എന്നിൽ നിന്നും വിടുവിച്ചു മുഖമുയർത്തി

അവളുടെ ചുണ്ടിലും താടിയിലുമെല്ലാം ഞാൻ കമട്ടിയപ്പോൾ തെറിച്ച കൊഴുത്ത ഉമിനീർ നൂല് പോലെ തൂങ്ങി പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നു

ഒരു സർപ്പത്തിന്റെ നാവു പോലെ അറ്റം രണ്ടായി പിരിഞ്ഞ അവളുടെ വലിയ നാക്ക് പുറത്തേയ്ക് ഇട്ടവൾ ചുണ്ടുകൾ തുടച്ചു ആ ഉമിനീർ അത്രയും വടിച്ചെടുത്തു

ഇവൾ ആരാണ് യക്ഷിയോ അപ്സരസോ നാഗിനിയോ രക്ഷസോ! നിറമുള്ള കണ്ണുകൾ ജ്വലിപ്പിച്ച്, നാഗത്തിനെ പോലെ ഇരട്ടനാക്ക് ചലിപ്പിച്ച്