Chapter Title : ആദിത്യ അയ്യരുടെയും ആദിലക്ഷ്മി അയ്യരുടെയും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ 2 [തുണ്ടത്തു എഴുത്തച്ഛൻ]

എഴുനേറ്റ് മുണ്ട് ശെരിയായി ഉടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അരയിൽ ഇരുന്ന ചെറു ചുരിക ‘ക്ടിൻ’ എന്ന് നിലത്തേക്ക് വീണു

ഞാനതു കുനിഞ്ഞെടുത്തു നിവർന്നപ്പോൾ അരയ്ക്കു കയ്യും കൊടുത്തു തുറിച്ചു നോക്കികൊണ്ട് അമ്മ മുൻപിൽ നില്കുന്നു

അമ്മ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞുമില്ല

പക്ഷെ ഞാൻ അടുക്കളവാതിൽ വഴി ഉള്ളിലേക്കു കയറും വരെ അമ്മ എന്നെത്തന്നെ തറപ്പിച്ചു നോക്കുന്നത് ഞാൻ ഒളിക്കണ്ണിട്ടു കണ്ടു

അടുക്കളയിൽ അടുപ്പിനോട് ചേർന്ന് ചേച്ചി പുറംതിരിഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ട്

എന്തോ ജോലിയിലാണ്

പട്ടുപാവാടയും ബ്ലൗസും ധാവണിയുമാണ് വേഷം

കുളിച്ചു വന്നു നേരെ അടുക്കളയിൽ കയറിയതാവാനെ വഴിയുള്ളു കാരണം മുടിയിലെ ഈറൻ മാറിയിട്ടില്ല

എന്റെ കാൽപെരുമാറ്റം കേട്ടിട്ട് കൂടെ ചേച്ചി അനങ്ങിയതുമില്ല തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതുമില്ല

എനിക്കാകെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ഭയം

എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കുന്നതിലും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാണ് മൗനം

നെഞ്ചിനുള്ളിൽ എന്തോ കനം കെട്ടി നിൽക്കുന്ന പോലെ തോന്നുന്നു

ഞാൻ കൂടുതൽ അവിടെ നിന്നു പരുങ്ങാതെ അകത്തളത്തു കയറി

അകത്തളം ശൂന്യം

തുളസി തറയിലും തളത്തിലെ ആവണപ്പലകയിലും വിളക്കുകൾ എരിയുന്നുണ്ട്

അഷ്ടഗന്ധം പുകച്ച മണമുണ്ട് ചുറ്റിനും

തന്തപ്പടി കാർന്നോർ നേരത്തെ തന്നെ എഴുന്നേറ്റു തേവാരം കഴിച്ചെന്നു സാരം

പക്ഷെ ആളെ അവിടെങ്ങും കാണാനില്ല

തലേ രാത്രിയിൽ പെയ്ത പെരുമഴയുടെ ബാക്കിപത്രം പോലെ ഓടുകളുടെ തുമ്പിൽ നിന്നും ജലകണങ്ങൾ നടുമുറ്റത്തേക് വീഴുന്നുണ്ട്

ഞാൻ കുളപ്പുര ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു

കുളപ്പുരയോട് ചേർന്ന കുംഭപ്പുരയിൽ നിന്നും ഒരു തോർത്തെടുത്തു

ചെമ്പരത്തി മൊട്ടും ആര്യവേപ്പിലയും കറുകയും മുക്കുറ്റിയും ഒക്കെയിട്ട് മുറുക്കിയ ഒരു കുമ്പിൾ ‘അമ്മ്യാർ എണ്ണ’ ഉച്ചിയിൽ തേച്ചു

കുംഭപ്പുര എന്നത് കുളിക്കും മുൻപ്