Chapter Title : ആദിത്യ അയ്യരുടെയും ആദിലക്ഷ്മി അയ്യരുടെയും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ 2 [തുണ്ടത്തു എഴുത്തച്ഛൻ]

എങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനാണ് അവർക്കു പ്രത്യേകം ഒരു കടവും മീനപ്പുരയും? പുറത്തു നിന്നും മറ്റാർക്കും കയറാൻ പറ്റാത്ത അവിടെന്തു കുസൃതി കാണിക്കാനാണ്?”

“ആ ഹ ഹ ഹ… ഹാ ഹാ ഹാ

പുള്ള ഈ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോ ഏതാണ്ട് 6 വയസ്സ് ണ്ടാവുല്ലേ

ഇപ്പോ പ്രായം 16 ആവാറായിട്ടും അങ്ങോട്ട് വ്യെക്തമായില്യച്ചാൽ അത് ബഹുരസം എന്നല്ലേ പറയ നിവർത്തി ഉള്ളു! എന്നാൽ കേട്ടോൾക”

ഞാൻ കാത് കൂർപ്പിച്ചു നിര്നിമേഷനായി ചുട്ടൻ മൂപ്പന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു

“പുള്ളേ, പഴേ കാലത്ത് അന്തർജനങ്ങൾക് ചില ക്രൂര വിനോദങ്ങൾ ഒക്കെണ്ടാര്നു

കീഴ്ജാതിയിൽ പെട്ട സ്ത്രീകൾ ആയിരുന്നുല്ലോ അന്നും ദാസ്യവൃത്തിക്ക്

മാസമുറ കഴിഞ്ഞു കുളിക്കണ ദീസം, അത് വരെ ഉപയോഗിച്ച തീണ്ടാരിതുണി എല്ലാം കൂടെ കത്തിക്കണതിനു പകരം ദാസി പെണ്ണുങ്ങളുടെ വായിൽ തിരുകി വെച്ച് അവരെ മുട്ടുകാലിൽ നടത്തി നായെന്നും വൃഗമെന്നും ഒക്കെ വിളിക്കുന്നത് ഓർക്കൊരു രസ്സായിരുന്നു

തന്നെക്കാൾ മാറിന് മുഴുപ്പുള്ള ദാസി പെണ്ണുങ്ങളൾ ആയിരുന്നു ഒരുടെ സ്ഥിരം ഇരകൾ

അതുപോലെ തന്നെ നിലത്തു മൂത്രമൊഴിച് അവരെ കൊണ്ട് നക്കി തുടപ്പിക്കുന്നതും ഒക്ക പതിവായിരുന്നു

ഇത്തരം ക്രൂര വിനോദങ്ങൾ നടന്നു പോന്നത് ഈ പറയുന്ന ‘പെണ്ണുങ്ങളുടെ മീനപ്പുരയിൽ’ ആയിരുന്നു”

“അല്ല അപ്പോഴും “ ഞാൻ ഇടയ്ക് കയറി പറഞ്ഞു മുഴുമിപ്പിക്കും മുൻപേ മൂപ്പൻ കൈ ഉയർത്തി നിൽക്കന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു

എന്നിട്ട് തുടർന്നു

“ദാസി പെണ്ണുങ്ങളെ ആക്ഷേപിക്കുമ്പോ കഴുത്തിൽ ചങ്ങല ഇടീക്യണതും ചൂരലിനു അടിക്യണതും ഒക്കെ പതിവ് സംഭവം ആയിരുന്നു കുട്ട്യേ

അടിയാത്തി പെണ്ണുങ്ങൾ ആർകെങ്കിലും തമ്പുരാട്ടിയേക്കാൾ മുലകൾക്കു വലിപ്പം കൂടുതൽ ഉണ്ടുച്ചാൽ