Chapter Title : ആദിത്യ അയ്യരുടെയും ആദിലക്ഷ്മി അയ്യരുടെയും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ 2 [തുണ്ടത്തു എഴുത്തച്ഛൻ]

ഇളം പ്രായത്തിലുള്ള ദാസി പെണ്ണുങ്ങളെ ഉപയോഗിച്ചു പോന്നു

അവരെ കൊണ്ട് മുലകൾ കുടിപ്പിച്ചും പൂറു നക്കിച്ചും അന്നത്തെ കുലസ്ത്രീകൾ ആയ അന്തർജനങ്ങൾ കഴപ്പ് തീർക്കുന്നത് ഒക്കെ സർവസാധാരണം ആയിരുന്നു പുള്ളേ

ഇതിനും മറവു ഈ പറഞ്ഞ മീനപ്പുര തന്നെ

ഒരുപാടു പെണ്ണുങ്ങളുടെ കണ്ണുനീർ വീണ മീനപ്പുര “

ആദ്യഭാഗം കേട്ടപ്പോൾ വെറുപ്പാണ് ഉണ്ടായതെങ്കിൽ പിന്നീടുള്ള ഭാഗം കേട്ടപ്പോൾ എനിക്കല്പം ഉത്സാഹവും കുണ്ണയിൽ ഒരു ചെറിയ അനക്കവും തോന്നി

മീനപ്പുരയിൽ പണ്ട് നടന്നിട്ടുണ്ടായേക്കാവുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചിലതൊക്കെ അല്പനേരത്തേയ്ക്ക് കണ്ണിൽ തെളിഞ്ഞു മാഞ്ഞു

മൂപ്പന്റെ കുടിലിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങും വഴി തലയിൽ വിറകുകെട്ടും വെച്ചുകൊണ്ട് പകലത്തെ പണി കഴിഞ്ഞു പാടവരമ്പത്തൂടെ നടന്നു കുടിയിലേക്ക് മടങ്ങുന്ന ചില പെണ്ണുങ്ങളെ ഞാൻ കുറച്ചുനേരം നോക്കി നിന്നു

ഇവരിൽ ആരുടെയൊക്കെയോ മുൻ തലമുറയിൽപ്പെട്ട ആരൊക്കെയോ ഒരു പക്ഷെ വേട്ടയാടപ്പെട്ടവർ ആയിരിക്കാം

ചിലരൊക്കെ അന്തർജനങ്ങളുടെ പൂറിന്റെ രുചി താല്പര്യത്തോടെ ആസ്വദിച്ചവരും ആയിരിക്കാം

അടിച്ചമർത്തലിൽ നെയ്ത ജീവിതങ്ങൾ ജീവിച്ചവരും ഉണ്ടാവാം

പൊള്ളേലേറ്റ മുലക്കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ആയിരിക്കാം ഒരു പക്ഷെ ഇവരിൽ ചിലർ അമ്മിഞ്ഞപ്പാലിന്റെ മധുരം ആദ്യമായി അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുക

അന്ന് രാത്രി കിടക്കുമ്പോൾ മീനപ്പുരയിൽ മുഴങ്ങിയ പെണ്ണുങ്ങളുടെ കരച്ചിൽ ചെവിയിൽ അലതല്ലും പോലെ തോന്നി

പിന്നീട് കുറെ കാലത്തേക്ക് കുളപ്പുരയുടെ ഭാഗത്തേക്ക്‌ ചെല്ലുമ്പോൾ ഒക്കെ മൂപ്പന്റെ വാക്കുകൾ മനസ്സിൽ ഓടി എത്തുമായിരുന്നു

“തിന്മയുടെ ഉറവിടം, സ്ത്രീ”

അല്പം രാമച്ചവും, നാൽപ്പാമരവും, ഉപ്പു ചേർത്ത പയറുപ്പൊടിയും എടുത്ത് കുളപ്പുരയിലേക്ക് കയറി കതകു ചാരിയ ഞാൻ ചുരിക തറയിൽ വെച്ചു

ഉടുമുണ്ട് അഴിച്ചു താഴെയിട്ടിട്ട് തോളിൽ നിന്നും തോർത്തെടുത്തു ഉടുത്തു