Chapter Title : ആദിത്യ അയ്യരുടെയും ആദിലക്ഷ്മി അയ്യരുടെയും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ 3 [തുണ്ടത്തു എഴുത്തച്ഛൻ]

എന്നു ഒരു കഥ ആരോ പ്രചരിപ്പിച്ചു. കുറച്ച് കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അതിനൊരു പൊടിപ്പ് കൂടെ ആരോ പിടിപ്പിച്ചു - കാപ്പി തോട്ടത്തിന്റെ മേൽനോട്ടക്കാരൻ ആയിരുന്ന സായിപ്പിന്റെ കുണ്ണയ്ക്ക് കാപ്പിയുടെ മണവും രുചിയും ആയിരുന്നെന്നും അന്ന് വരെ പരിചയിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ആ മത്തു പിടിപ്പിക്കുന്ന മണവും രുചിയും അംബികയ്ക്ക് വല്ലാതെ ബോധിച്ചു

എന്നും അത് വീണ്ടും വീണ്ടും തനിക്ക് ആസ്വദിക്കാൻ അയാൾ ഇടയ്ക്കിടെ വരണമെന്ന് അംബിക അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ മുഖം അമർത്തി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞുവെന്നും അതിനു പകരമുള്ള മാർഗമായിട്ട് കാപ്പി തൈകൾ കൊടുത്തിട്ട് തന്നെ ഓർക്കണമെന്ന് ഉള്ളപ്പോൾ കാപ്പി കുടിച്ചാൽ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു അയാൾ ഒഴിഞ്ഞുവെന്നും നല്ലൊരു പൊടിപ്പ്.

അധികം വൈകാതെ തന്നെ ഇരുനിറമുള്ള അംബികയ്ക്ക് പൊന്നിന്റെ നിറമുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി പിറന്നത് ‘അന്താരാഷ്ട്ര ബന്ധത്തിന്റെ’ അനന്തര ഫലം ആണെന്ന് ഉള്ളൊരു തൊങ്ങൽ കൂടെ ആരോ ചേർത്തപ്പോൾ ആ അങ്ങാടിപ്പാട്ട് നമ്പിമാരുടെ അന്തസ്സിന് നന്നേ മങ്ങൽ ഏല്പിച്ചു. അംബികയുടെ മകൾ മധുവന്തിയുടെ ആറു മക്കളും അവരുടെ പിന്തലമുറകളിൽ പെട്ടവരും എല്ലാം തന്നെ ഇതേ ‘പൊന്നിന്റെ’ നിറമുള്ളവർ ആയിരുന്നു. വാരിജാക്ഷൻ നമ്പി അടക്കം.

കച്ചവടക്കാരന്റെ പരിഹാസം കേട്ട് ചിരിച്ച മറ്റുള്ളവരുടെ മുൻപിൽ അപമാനിതനായ വാരിജാക്ഷൻ നമ്പി അന്ന് രാത്രിയിൽ ഉത്തരത്തിൽ ഉടുമുണ്ട് അഴിച്ചു കെട്ടി തൂങ്ങി. അയാളുടെ മരണത്തോടെ വീണ്ടും അഞ്ചാലുമൂട്ടിൽ തറവാട് ക്ഷയിക്കാൻ തുടങ്ങി. ‘കെൽപ്പും കേഴ്‌വിയും ഉള്ള’ മറ്റു പുരുഷ പ്രജകൾ ആരും തന്നെ ഇല്ലാതിരുന്നത് കൊണ്ട് നാടോട്ടുക്കും ഉണ്ടായിരുന്ന തോട്ടങ്ങൾ ഓരോന്നായി അന്യ നാട്ടിൽ നിന്നുള്ള പല മുഹമ്മദ്ധീയർ കയ്യേറി. പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് ഉള്ള ഏക