Chapter Title : ആദിത്യ അയ്യരുടെയും ആദിലക്ഷ്മി അയ്യരുടെയും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ 3 [തുണ്ടത്തു എഴുത്തച്ഛൻ]

അവന്റെ നേർക്ക് എറിഞ്ഞു. അത് അവൻ ഇരിക്കുന്നടത്തോളം ചെന്നില്ല. ഞാൻ വീണ്ടും ഒരു കഷ്ണം ഇത്തിരി ആയത്തിൽ അവന്റെ നേർക്ക് എറിഞ്ഞു. ഇത്തവണ അവന്റെ ചെവിയിൽ കൊണ്ടു. അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിട്ട് കഴിഞ്ഞോ എന്ന് ചോദ്യ ഭാവേന ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

ഇല്ല ഇങ്ങോട്ട് വാ എന്ന് ഞാനും തിരിച്ചു കഥകളി കാണിച്ചു. അവൻ വീണ്ടും കുന്തക്കാലിൽ പമ്മി പമ്മി വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ചിരി വന്നു. പിന്നെ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കഥകളിയുടെ മത്സരം ആയിരുന്നു. ആ കഥകളി ആംഗ്യങ്ങൾ വാക്കുകളിലേക്ക് മാറ്റിയാൽ ഇങ്ങനെ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു:

നോക്കെടാ പൊട്ടാ, ഇപ്പോ കഴിയും

ഓഹ് എനിക്കെങ്ങും കാണേണ്ട

അതെന്താ?

തമ്പ്രാൻ വാണം വിട്ടില്ലേ? ആശ്വാസം ആയില്ലേ?

ആ അതൊക്കെ ആയി. അപ്പോ നീയോ?

വേണ്ട. നമ്മളിതെത്ര കണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഏഹ്? എടാ ഭയങ്കരാ

ഞങ്ങൾ അന്യോന്യം നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കഥകളി അവസാനിപ്പിച്ചു. കാടിന്റെ വിടവിലൂടെ വീണ്ടും ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ താര ഒരു ഒറ്റമുണ്ട് മാറോളം കെട്ടി നില്കുന്നു. നനഞ്ഞ മുടി പുറത്തിന്റെ പകുതിയോളം അഴിച്ചിട്ട്, അലക്കിയ തുണികൾ എല്ലാം തോളിൽ ഇട്ട്, തേക്കിലയിൽ പൊതിഞ്ഞ സോപ്പ് കയ്യിലെടുത്, മെല്ലെ മെല്ലെ അവൾ നടന്നു അകന്നു.

അവൾ നടന്നു നീങ്ങിയപ്പോൾ മുണ്ടിന് മുകളിലൂടെ നിഴലിച്ച അവളുടെ ചന്തി നോക്കി ഞാൻ നേരത്തെ കണ്ട അവളുടെ നഗ്നശരീരം ഓർത്തെടുത്തു. താര വെറുമൊരു സുന്ദരി അല്ല. ഒരു രതിദേവത തന്നെയാണ്. എന്തൊരു സൗന്ദര്യം. നെയ്യും കൊഴുപ്പുമാണ് അവളുടെ മുലകളിലും വയറിലും ചന്തിയിലും തുടയിലുമെല്ലാം. പക്ഷെ അവൾ ഒരു തടിച്ചിയില്ല.