Chapter Title : ആദിത്യ അയ്യരുടെയും ആദിലക്ഷ്മി അയ്യരുടെയും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ 3 [തുണ്ടത്തു എഴുത്തച്ഛൻ]

ദുർമേധസ്സ് നിറഞ്ഞ ചില കോവിലകത്തെ കൊച്ചമ്മമാരെ പോലെയല്ല.

താരയുടെ ശരീരത്തിൽ കൊഴുപ്പും മുഴുപ്പും അളന്നു കുറുക്കി ചാർത്തിയത് പോലെയാണ്. മനോഹരി. അവളുടെ പുഞ്ചിരിക്കു പോലും മനം മയക്കുന്ന വശ്യതയാണ്. ആ നടപ്പ് പോലും ഗജഗമനം ആണു. പെട്ടെന്ന് എവിടെ നിന്നോ ഒരു ചോദ്യം എന്റെ മനസ്സിൽ ഓടിയെത്തി. “ഒരുപക്ഷെ അതൊക്കെ തന്നെയാണ് അവളുടെ ആയുധം എന്നായിക്കൂടാ എന്നുണ്ടോ?”

അങ്ങനെ എങ്കിൽ, അവളുടെ സൗന്ദര്യവും വശ്യതയും കാമോദീപമായ ചലനങ്ങളും അവൾ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നത് ദുർമന്ത്രവാദം നടത്താനുള്ള ഇരകൾക്കു വേണ്ടിയാവാനേ തരമുള്ളൂ. ശേഖരൻ എന്നെ ഒരു കുഴിയിൽ ചാടിക്കാൻ കൊണ്ടുവന്നത് ആവാനുള്ള തരമില്ല താനും. ഞാൻ ചോദ്യോത്മകമായി അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ചെറിയൊരു പരിഭ്രമത്തോടെ അവൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു

“എന്തമ്പ്രാ ഒരു സംശയം പോലെ?”

ഞാൻ കുന്തക്കാലിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റ് നിന്നു കൊണ്ട് അവനോട് പറഞ്ഞു

“എനിക്കാകെ ഒരു പന്തികേട് തോന്നുന്നു. ഇന്ന് വരെ ഞാൻ കേട്ടിട്ട് ഉള്ളത് ഇവളൊരു മോഹിനി ആണെന്നും മന്ത്രവാദിനി ആണെന്നും ഒക്കെയാണ്. നീയിപ്പോ ഇവിടെ എന്നെ കൊണ്ടുവന്നത് ധനശ്രീയെ കാണാത്തത് കൊണ്ടുള്ള എന്റെ പ്രയാസത്തിനു ഒരു ആശ്വാസം കിട്ടാനും. ഇപ്പോ താരയേ നൂൽബന്ധം ഇല്ലാതെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും അവളോട് വല്ലാത്ത ഒരു താല്പര്യം ഒക്കെ തോന്നുന്നു.

നാട്ടുകാർ ഒക്കെ പറയുന്നത് ഒരല്പം ശെരിയാകാൻ സാധ്യത ഇല്ലേ എന്നെനിക് ഒരു സംശയം. ഇത്ര സൗന്ദര്യവും ആരോഗ്യവും ഉള്ളവൾ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ ഒറ്റക്ക് ജീവിക്കുന്നത്? ഇവളെ എല്ലാവരും അകറ്റി നിർത്തുന്നത് എന്തിന്? ഈ സൗന്ദര്യം ഇവൾ ഒരു ആയുധം ആക്കുകയല്ല എന്ന് ആര് കണ്ടു!”

അവൻ നിലത്തു നിന്ന്