Chapter Title : ആദിത്യ അയ്യരുടെയും ആദിലക്ഷ്മി അയ്യരുടെയും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ 5 [തുണ്ടത്തു എഴുത്തച്ഛൻ]

എഴുനേറ്റ് റംലത്തിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ചായയും വാങ്ങിക്കുടിച്ചു ഉമ്മറത്തിരുന്നു കൂലങ്കഷമായി ആലോചന തുടങ്ങി - മടക്കയാത്ര വൈകിപ്പിക്കാൻ ഉപ്പുപ്പയോട് പറയാനുള്ള ഒരു ഉപാധിക്കു വേണ്ടി… മുറ്റത്തേക്കും അവിടുന്ന് ഉമ്മറത്തേയ്ക്കും ആയിഷ കടന്നു വന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞില്ല. ‘ങ്ങു ഹും’ എന്നവളൊന്നു മുരടനക്കിയപ്പോളാണവൻ വർത്തമാനകാലത്തിലേക്കു തിരിച്ചു വന്നത്. ഇന്നവൾ തട്ടമിട്ടിട്ടില്ല. സുറുമ എഴുതിയിട്ടില്ല. പാവാടയും ബ്ലൗസും ധരിച്ച തികച്ചും പച്ചയായ ഒരു നാടൻ പെണ്ണ്. പക്ഷെ അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിനോ ആകർഷണത്തിനോ തെല്ലും കോട്ടം തട്ടിയിട്ടില്ല. ഒരു കള്ള പുഞ്ചിരിയോടെ കണ്ണുകൾ പാതി കൂമ്പിയടച്ചു അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് കാമോദീപമായ ഭാവത്തോടെ അവൾ വീടിനുള്ളിലേക്ക് കയറി പോയി. അവളുടെ കാമാർത്ഥമായ മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോൾ മുനീറിന്റെ കുണ്ണയൊന്ന് ഞെട്ടി. അടിവയറ്റിൽ ഒരു തീജ്വാല പടർന്നു കയറും പോലെ അവനു തോന്നി. അവൻ എഴുനേറ്റ് വാതിൽക്കൽ ചെന്ന് നിന്നു കൊണ്ട് ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങുന്ന അവളുടെ നിതംബത്തിന്റെ തുള്ളിച്ചാട്ടം പാവാടപ്പുറത്തു കളിയാടുന്നത് നോക്കി നിന്നു. അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തിരികെ ഉമ്മറത്തു വന്നിരുന്നവൻ വീണ്ടും ആലോചന തുടങ്ങി. അടുക്കളയിൽ ചെന്നവൾ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ചക്ക പുഴുക്കിന്റെ പൊതി അരകല്ലിന്റ മുകളിൽ വെച്ചിട്ട് റംലത്തിനെ തിരഞ്ഞു. ഉമ്മാ ഉമ്മാ എന്ന് വിളിച്ചു കൊണ്ടവൾ പിന്നാമ്പുറത്തും മുകളിലത്തെ നിലയിലും ഒക്കെ പോയി അന്വേഷിച്ചെങ്കിലും റംലത്തിനെ അവിടെയെങ്ങും കണ്ടില്ല. ഒറ്റമുകപ്പിൽ ചെന്ന് നിന്നു പറമ്പിലേക്കും ദൃഷ്ടി പായിച്ച് റംലത്തിനെ പരതിക്കോണ്ട് നിന്നപ്പോളാണവൾക് തലേന്ന് രാത്രിയിൽ സംസാരിച്ച കാര്യം ഓർമ വന്നത്. റംലത്തു കാലത്ത് 8:30 മണിയുടെ ബസ്സിന് ചന്തയിൽ പോകുമെന്ന് പറഞ്ഞ കാര്യം. അവൾ സാഹിബിനെ