Chapter Title : ആദിത്യ അയ്യരുടെയും ആദിലക്ഷ്മി അയ്യരുടെയും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ 2 [തുണ്ടത്തു എഴുത്തച്ഛൻ]

കിട്ടാൻ തുടങ്ങി

പെട്ടെന്നവൾ നാവിന്റെ രണ്ടാമത്തെ അറ്റം എന്റെ കുണ്ണ തലപ്പിന്റെ വെട്ടിലൂടെ മൂത്രനാളിയിലേക്ക് കയറ്റി

എന്റെ തലയിൽ കൂടെ ഒരു നക്ഷത്രം മിന്നിയത് പോലെ തോന്നി

നോവാണോ സുഖമാണോ ഇക്കിളി ആണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റാത്ത പോലെ

ഏതോ ഒരു പ്രത്യേക നാഡിയിൽ തൊട്ടപ്പോൾ തലച്ചോറിനുള്ളിൽ തൊട്ടതു പോലെ

മദോൻമാദത്തിന്റെ ഗിരിശൃംങ്ങത്തിൽ എത്തിയ ഞാൻ ലഹരി ഉള്ളിൽ ചെന്നവനെ പോലെ അവളുടെ വദനസുരതം ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് നിസ്സഹായനായി കിടന്നു

അവൾ നാക്കു കൊണ്ടുള്ള കെട്ടഴിച്ചു എന്നിട്ട് വായ തുറന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് എന്റെ കുണ്ണയുടെ തലപ്പു കയറ്റി

അതി മൃദുലമായ അവളുടെ നനുത്ത ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ടവൾ എൻറെ കുണ്ണ ഊമ്പി വലിച്ചു

അവളുടെ വായുടെ ഉള്ളിലെ ചൂടും ഉമിനീരിന്റെ വഴുവഴുപ്പും കുണ്ണയുടെ ഞരമ്പുകളിലേറ്റ ചുണ്ടുകളുടെ സ്പർശനവും നൽകിയ സുഖം വിവരിക്കാൻ വാക്കുകളില്ല

അവളുടെ നൈര്മല്യം പതിയെ മാഞ്ഞിട്ട് കാടത്തം തെളിയാൻ തുടങ്ങി

മുരൾച്ചയോടെ അവൾ ആർത്തിപ്പൂണ്ട് എന്റെ കുണ്ണ വായിലേക്ക് തള്ളി തള്ളി കയറ്റി

അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ജ്വലനം വീണ്ടും ആരംഭിച്ചു

തൊണ്ടക്കുഴിയോളം എന്റെ കുണ്ണ കയറ്റി അടിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം സർപ്പനാവു പുറത്തേക്ക് നല്ലവണ്ണം നീട്ടി കൊണ്ടവൾ എന്റെ ഉണ്ടകളെ നക്കി തുടയ്ക്കുവാൻ തുടങ്ങി

ഇടയ്ക്കവൾ നാവിന്റെ ഒരു അറ്റം കൊണ്ട് എന്റെ ചന്തിയിലും ഉരസി തന്നു

എന്റെ കയ്യിലെ പിടി വിടാൻ തയ്യാറാല്ലാത്തതു പോലെ മുറുക്കി പിടിച്ച് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ എന്നിലേക്ക് പടർന്നു കയറി

അവളുടെ പൂറിന്റെ ചൂട് വീണ്ടും എന്റെ തൊലിപ്പുറത്തു ഞാൻ അറിഞ്ഞു

കുമിറ്റി പെയ്യുന്ന മഴത്തുള്ളികൾ ഏറ്റു തണുക്കുന്ന എന്റെ ശരീരത്തെ അവൾ ചൂട് പിടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടേയിരിന്നു

കൈകൾ വിടുവിക്കാതെ എന്റെ മുകളിൽ കുത്തിയിരുന്ന് കൊണ്ടവൾ എന്റെ മുഖത്തേക് അവളുടെ പൂറു അടുപ്പിച്ചു

അവളുടെ പൂറൊന്നു വെക്തമായി കാണാൻ എന്റെ മനസ് വെമ്പി

എന്റെ ആഗ്രഹം മനസിലാക്കിയെന്നോണം മുല്ല മൊട്ടുകൾ പോലെയുള്ള കിരിപ്പല്ലുകൾ കാട്ടി അവളൊന്ന് കുലുങ്ങി ചിരിച്ചിട്ട് ആകാശത്തേയ്ക്ക് നോക്കിയതും ഒരു മിന്നൽ അടിച്ചതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു

ഇവൾ മന്ത്രവാദം പഠിച് രൂപമാറ്റം നടത്തുന്ന ഒരു മനുഷ്യസ്ത്രീയല്ല എന്നത് തീർച്ചയാണ്

പ്രകൃതി പോലും ഇവൾക്ക്