Chapter Title : ആദിത്യ അയ്യരുടെയും ആദിലക്ഷ്മി അയ്യരുടെയും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ 2 [തുണ്ടത്തു എഴുത്തച്ഛൻ]

വേണ്ടി വഴങ്ങുന്നു

ദേവസ്ത്രീയും, യക്ഷിയും, നാഗിനിയും, രക്ഷസ്സും പ്രാപിക്കുന്നതിനു രീതികളുണ്ട് എന്നാണ് കേട്ടിട്ടുള്ളത്

കാമദാഹം അടങ്ങാത്ത ഇവൾ ദേവസ്ത്രീ അല്ല - അവർ ധൃതഗതിയിൽ രതിയിലേർപെട്ട് ഓർമ്മകൾ മായിച്ചു മടങ്ങും

രുധിരപാനം നടത്താത്ത ഇവൾ യക്ഷിയല്ല - പുരുഷൻ കാമ വലയത്തിൽ അകപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞാൽ ഉടൻ അവർ ആക്രമിക്കും

സത്യം ചെയ്യിക്കാത്ത ഇവൾ നാഗിനി അല്ല - മറ്റൊരാളുമായി വേഴ്ച ഉണ്ടാവില്ല എന്നുള്ള വ്യവസ്ഥയിൽ മാത്രമേ അവർ ബന്ധപ്പെടുകയുള്ളു

ദുർ മരണത്തിലേക്ക് നയിക്കാത്ത ഇവൾ രക്ഷസ്സ് അല്ല - കയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവർ മരണത്തിലേക്ക് നയിച്ചിരിക്കും

ഇവളാരു? ഉത്തരമില്ലെങ്കിലും അവൾ സമ്മാനിച്ച ഈ അനുഭൂതി, ജീവിതത്തിൽ ആദ്യത്തെ അനുഭൂതി, ഇതിനു വാക്കുകൾ ഇല്ല

മനസാലെ ഞാനിപ്പോൾ ഇവളെ പ്രണയിക്കുന്നത് പോലെ

കാംക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ

ഒന്നിന് പിറകെ ഒന്നായി വീണ്ടും മിന്നലുകൾ അടിച്ചു

ആ മിന്നൽ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങിയ അവളുടെ പൊന്നരഞ്ഞാണത്തിന്റെ താഴെ അവളുടെ പൂറു ഞാൻ വെക്തമായി കണ്ടു

രോമാവൃതമായ അവളുടെ കടി പ്രദേശത്തു അവളുടെ പൂറിന്റെ ഇതളുകളോട് ചേർന്നുള്ള രോമങ്ങൾക്കു കട്ടിയും ഉള്ളും കുറവാണ്

പക്ഷെ അവളുടെ പൂറിതളുകൾ കനമുള്ള ദോശ മടക്കി വെച്ചത് പോലെ ഉണ്ടായിരുന്നു

അധികം പൊളിയാത്ത ഒരു ശംഖുപുഷ്പതിന്റെ രൂപത്തിൽ വിജ്രംഭിച്ചു നിൽക്കുന്ന ആ പൂറിന്റെ ഉൾവശം മത്സ്യത്തിന്റെ ചെകിള പൊളിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്ന രീതിക്കു ചുവന്നിരിക്കുന്നു

അവളുടെ ചുവന്ന കന്ത് ഒരു അരണയുടെ തല പോലെ ശിശ്നിക വകഞ്ഞു മാറ്റി പുറത്തേക്ക് നീണ്ടു നിന്നു തുടിക്കുന്നു

മഴവെള്ളം വീണ് നനഞ്ഞു കുതിർനെങ്കിലും വെളുത്ത നിറത്തിൽ അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും കട്ടിയുള്ള പശ ഊർന്നു ഇറങ്ങുന്നു

എന്റെ വായിലെ ഉമിനീർ വരളും പോലെ

അവളുടെ ആ കൊതിവെള്ളം കുടിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം പെട്ടെന്ന് ഒരു ദാഹം വന്നത് പോലെ

അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക് അവളുടെ പൂറു വെച്ചു അമർത്തി

എന്റെ മൂക്കിൽ അവളുടെ കന്ത് അമർന്നു

മൂത്രത്തിന്റെ മണമല്ല അവളുടെ പൂറിനു

മൂപ്പൻ പറയും പോലെ കൂവത്തട പൊളിച്ചാൽ വരുന്ന മണമല്ല

ഒരല്പം പോലും നാറ്റമില്ല

അവളുടെ പൂറിന്റെ മണം വിവരിക്കാൻ