Chapter Title : ആദിത്യ അയ്യരുടെയും ആദിലക്ഷ്മി അയ്യരുടെയും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ [തുണ്ടത്തു എഴുത്തച്ഛൻ]

വിളമ്പാൻ തുടങ്ങി. ഞാനെന്തോ ഒരു ഉൾകിടിലത്തോടെ ചേച്ചിയെ നോക്കി ഇരുന്നു പോയി. വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ചേച്ചിയ്ക്ക് ഒരു സ്വർണ നിറമുള്ള ചന്ദനമുട്ടിയുടെ മുഖകാന്തി. രണ്ടു കണ്ണും വാലിട്ടു കണ്മഷി നിറച്ചെഴുതി, നെറ്റിയിൽ സിന്ദൂര കുറിയും, മൂക്കിൽ പച്ച കല്ലുള്ള മൂക്കുത്തിയും, ചുവന്നു തുടുത്തു തടിച്ചു മലർന്ന ദാഹം മൂത്ത ചുണ്ടുകളും, കാതിൽ ഞാത്തുള്ള ജിമിക്കിയും, കഴുത്തിൽ മാങ്ങാ മാലയും, അഴിഞ്ഞു കിടന്ന പനംകുല പോലത്തെ മുടിയും, നിറഞ്ഞ നെഞ്ചിനു മുകളിൽ മുറുക്കിയുടുത്ത പൊൻകസവുള്ള മുണ്ടും എല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ ചേച്ചിയ്ക്ക് ഒരു യക്ഷിയുടെ പരിവേഷം. ഐതിഹ്യമാലയിൽ പറയും പോലെ തന്റെ അപ്സരതുല്യമായ സൗന്ദര്യം കാട്ടി രാത്രിയുടെ യാമങ്ങളിൽ ചോരയും നീരുമുള്ള ചെറുപ്പക്കാരെ വശീകരിച്ചു കാമദാഹം അടക്കി അവരുടെ രക്തം ഊറ്റിക്കുടിച്ചു നിർവൃതി അടയുന്ന യക്ഷിയെ പോലെ.

ചേച്ചി കുഴിയൻ പാത്രത്തിൽ പുഴുക്കും ചമ്മന്തിയും പകരുമ്പോൾ ഞാൻ വീണ്ടും ചേച്ചിയെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു പോയി. ഒരു വശത്തേയ്ക്ക് ചരിഞ്ഞിരുന്നു കൊണ്ട് മുണ്ടിനു മുകളിലൂടെ കൊഴുത്തുരുണ്ട തുടയുടെ മുഴുപ്പും കാട്ടി, കണങ്കാലുകൾ പിന്നാക്കം മടക്കി ഒരു കൈ തറയിൽ കുത്തി കൊണ്ട് മറ്റേ കയ്യിലിരുന്ന മൊന്തയിൽ നിന്നും ലോട്ടയിലേക്ക്, മുല്ലമൊട്ടു പോലത്തെ കിരിപ്പല്ലു കാട്ടിയുള്ള ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ വെള്ളം ഒഴിക്കുന്ന ചേച്ചിയെ കണ്ടപ്പോൾ, സ്‌കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ശേഖരന്കുട്ടിയുടെ കൂടെ പട്ടാമ്പിയിൽ പോയി കണ്ട 'ശ്രീകൃഷ്ണപ്പരുന്തു' എന്ന സിനിമയിലെ പെണ്ണിനെ ഓര്മ വന്നു. ഞാനൊരു സ്വപ്നത്തിൽ എന്ന പോലെ ഇരുന്നു പോയി. എന്റെ ചേച്ചിയ്ക്ക് ഇത്രയും സൗന്ദര്യം ഉണ്ടെന്നു എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

"ഡാ... കുരുത്തക്കേട് ആലോചിച്ചോണ്ടു ഇരിക്കാതെ കഴിക്കെടാ" എന്നും പറഞ്ഞു തലയുടെ പിറകിൽ ചേച്ചി ഒരു തട്ട് തട്ടി. എനിയ്ക്കു ഒന്നുംകൂടെ ആധിയായി. ചേച്ചിയ്ക്ക് മനസ്സ് വായിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടെന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ഭയപ്പെട്ടു. എന്നെ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി.

"ഓഹ്.. കൊച്ചുതമ്പുരാന് ഉഷ്ണിച്ചു തുടങ്ങി അല്ലേ... വീശി തരാൻ അകത്തമ്മ ഒരുത്തിയെ കെട്ടി കയറ്റാൻ സമയം ആയെന്നു എനിക്കല്ലേ അറിയൂ" എന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ചേച്ചി കുണുങ്ങി ചിരിച്ചു. എന്നിട്ടു അച്ഛൻ എഴുനേറ്റു പോയിടത്തു ഇരുന്ന വീശുപാള കൈനീട്ടി എടുത്തു