Chapter Title : ആദിത്യഹൃദയം 6 [അഖിൽ]

കയറി പിടിച്ചു… എന്നിട്ട് ആദിയോട്…. "ഇയാള് എങ്ങോട്ടാ പോകുന്നേ…?? എനിക്ക് ഒന്നും കാണുവാൻ പറ്റുന്നില്ലെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ…. എനിക്ക് ചെയുതായിട്ട് പേടി ആവുന്നുണ്ട്…. ഇയാൾക്ക് മാത്രം എങ്ങനെയാണ് ഈ ഇരുട്ടത്ത് കാണുവാൻ പറ്റുന്നത്…?? " അത് കേട്ടതും ആദി ഒരു ചിരിയോടെ..... "ആതിരേ..,,, ഞാൻ എവിടേക്കും പോകുന്നില്ല…. നമ്മുക്ക് ജീവിതാവസാനം വരെ ഇവിടെ നിൽക്കുവാൻ പറ്റില്ലലോ…. ഞാൻ ആ വെളിച്ചം വന്നത് എവിടെ നിന്നാണ് എന്ന് നോക്കട്ടെ….. നീ കൈ വിട്ടേ… " "വേഗം നോക്ക്…" അങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആമി മനസില്ലാമനസോടെ ആദിയുടെ കൈയിൽ നിന്നും പിടിവിട്ടു…. അതിനുശേഷം ആദി വെളിച്ചം കണ്ട പാറക്കല്ലിൽ മുഴുവൻ നോക്കി…. ആ കല്ലിൽ ഒരു വിള്ളൽ വീണത് പോലെ…. ആദി പതിയെ ആ കല്ലിന്റെ വിള്ളൽ വീണിരിക്കുന്നു ഭാഗത്ത്‌ തന്റെ രണ്ട് കൈകൊണ്ടും ശക്തിയിൽ അമർത്തി….. ആ കല്ല് പതിയെ പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങി തുടങ്ങി… അത് മനസ്സിലായതും ആദി ഒന്നുംകൂടെ ശക്തിയിൽ ആ കല്ല് തള്ളി നീക്കി…. ആ കല്ല് ഒരു വാതിലായിരുന്നു….. അത് മനസ്സിലായതും ആദിക്ക് സന്തോഷമായി…. കുറച്ചു നേരത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ ആദി ആ കല്ലുകൊണ്ടുള്ള വാതിൽ തള്ളി തുറന്നു….. അവിടെയും ഇരുട്ട് മാത്രം…. ആദി പതിയെ ആമിയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ആ തുറന്ന വാതിലിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി… ഉള്ളിൽ കയറിയതും ചുറ്റും ഇരുട്ട് മാത്രം….

ആമിക്ക് ഇരുട്ടായതു കാരണം ഒന്നുംതന്നെ കാണുവാൻ സാധിക്കുന്നില്ല… അവൾ ചെറിയ പേടിയോടെ ആദിയുടെ കൈയിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചുനിന്നു….. ആദി പതിയെ തൻ്റെ ചുറ്റും നോക്കി…. അവരുടെ ഇടതുവശത്തായി ഒരു വലിയ തുരങ്കം…. അത് കണ്ടതും ആദിക്ക് ഒരേപോലെ പേടിയും സന്തോഷവും വന്നു…രക്ഷപെടാൻ സാധ്യത ഇല്ലാതെ സ്ഥലത്തുനിന്നും കല്ലുകൊണ്ടുള്ള വാതിൽ ഇപ്പോൾ തുരങ്കവും… ആദി അവന്റെ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു….. പെട്ടന്നാണ് മുകളിൽ നിന്നും ചെറിയ ഒരു പ്രകാശം താഴക്ക് വരുന്നത് അവരുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്… അത് പതിയെ പതിയെ താഴേക്ക് വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു….. അതിനെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ആദിക്കും ആമിക്കും അത് മിന്നാമിനുങ്ങാണ് എന്ന് മനസിലായി…. അത് കണ്ടതും ആമി അവളുടെ കൈകൾ പതിയെ നീട്ടി പിടിച്ചു…. അടുത്തെത്തിയതും ആ പ്രാണി ആമിയുടെ കൈയിൽ തന്നെ വന്നിരുന്നു….. പെട്ടന്ന് തന്നെ മുകളിൽ നിന്നും ആയിരക്കണക്കിന് മിന്നാമിനുങ്ങുകൾ താഴേക്ക് മിന്നിക്കൊണ്ട് പറന്നിറങ്ങി… അവർ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലം മുഴുവൻ മിന്നാമിന്നിങ്ങുകളുടെ പ്രകാശം കൊണ്ട് മിന്നി തിളങ്ങി… അതോടെ അവിടം ആകെ തെളിഞ്ഞു