Chapter Title : ആദിത്യഹൃദയം 6 [അഖിൽ]

പേടിയോടെ തന്നെ ആമിയും ആദിയും മുൻപിലേക്ക് തന്നെ നടന്നു നീങ്ങി…. പെട്ടന്നാണ് അവർ അത് കണ്ടത്…. അവരുടെ മുൻപിൽ തന്നെ തുരങ്കം മൂന്നായി തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു…. അവർ വേഗം തന്നെ അവിടേക്ക് നടന്നു….. അടുത്തെത്തിയതും ഇടത്തെയും വലത്തേയും തുരങ്കത്തിൽ ചെറിയ രീതിയിൽ വെള്ളം കെട്ടി നിൽക്കുന്നു….. അവർക്ക് വഴികാട്ടിയായി വന്ന മിന്നാമിനുങ്ങുകൾ നടുവിലെ തുരങ്കത്തിലൂടെ പറന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു…. ആദി വേഗം തന്നെ ആമിയുടെ കൈപിടികൊണ്ട്… മിന്നാമിനുങ്ങിൻ്റെ പുറക്കെ വേഗത്തിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു…. കുറച്ചു ദൂരം കൂടെ പോയതിനു ശേഷം ദൂരെ നിന്നും ആദി കണ്ടു…. ഒരു ചെറിയ ദ്വാരത്തിലൂടെ നിലാവിൻ്റെ പ്രകാശം….. ആദി ആമിയെയും കൊണ്ട് അവിടേക്ക് ഓടി….. അടുത്തെത്തിയതും അവർ ആ ദ്വാരത്തിനരികിൽ നിന്നു…. അത് ഒരു ചെറിയ ഗുഹാമുഖമായിരുന്നു…. ചിതൽ പുറ്റ് കൊണ്ട് ആ കവാടം മുഴുവനും മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു…. ആമിയും ആദിയും നോക്കി നിൽക്കെ ആ ചെറിയ ദ്വാരത്തിലൂടെ ആ മിന്നാമിനുങ്ങുകൾ പറന്ന് പുറത്തേക്ക് പോയി….

അത് കണ്ടതും ആദി ചുറ്റും നോക്കി… തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ ഒരു വലിയ കല്ല്… അത് കണ്ടതും… ആദി ആമിയെ പിടിച്ചു തൻ്റെ പുറകിലേക്ക് മാറ്റി നിറുത്തി… എന്നിട്ട് ആ കല്ല് കൈകൾ കൊണ്ട് എടുത്തു… ശക്തിയിൽ തന്നെ ചിതൽ പുറ്റിലേക്ക് ആ വലിയ കല്ല് വലിച്ചെറിഞ്ഞു…. ഒരു ചെറിയ ശബ്ദത്തോടെ ആ പുറ്റ് പൊളിഞ്ഞുപോയി …. ആ കാഴ്ച്ച കണ്ടതും ആദിയും ആമിയും സന്തോഷിച്ചു…. ഒരിക്കലും രക്ഷപെടാൻ പറ്റില്ല എന്ന് വിചാരിച്ച സ്ഥലത്തുനിന്നും…. അവർ ആ ഗുഹാമുഖത്തിലൂടെ പുറത്തേക്ക് കടന്നു….എന്നാൽ അവർ കടന്നത് താടകാ വനത്തിലെ ഉൾകാട്ടിലേക്കായിരുന്നു …. പുറ്റ് കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിരുന്ന ഗുഹ ആയതിന്നാൽ അവിടെ അങ്ങനെ ഒരു സ്ഥലം ഉള്ളതായി ആർക്കും തന്നെ അറിയില്ലായിരുന്നു…. ഗുഹയിൽ നിന്നും ആദിയും ആമിയും സന്തോഷത്തോടെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി…. ചുറ്റും കൊടും കാട്…. ആ കൊടും കാട്ടിലും അവർ ആ കാഴ്ച്ച ആസ്വദിച്ചു നിന്നു….തങ്ങൾക്ക് വഴി കാണിച്ചു തന്ന മിന്നിമിനുങ്ങുകളുടെ കൂട്ടത്തെ… ആ പ്രാണികൾ മരങ്ങൾക്ക് ഇടയിലൂടെ മിന്നിക്കൊണ്ട് പറന്നു പോകുന്ന കാഴ്ച്ച…. ആ കാഴ്ച്ച മനസ്സുനിറയെ കണ്ടതിനുശേഷം അവർ ആ കാട്ടിലൂടെ നടന്നു