Chapter Title : ആജൽ എന്ന അമ്മു 2 [അർച്ചന അർജുൻ]
വിളി......
" നീരജേ ഒന്ന് നിന്നെ..... "
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി
അമ്മുവിന്റെ കൂട്ടുകാരി ജെനി ആയിരുന്നു അത്.....
സീനിയർ ആയിരുന്നത്കൊണ്ട് തന്നെ അമ്മുവിനെ ഒഴികെ അവളുടെ കൂട്ടുകാരെ എല്ലാം ഞാൻ ചേച്ചി എന്നു തന്നെയായിരുന്നു വിളിച്ചിരുന്നത്......
" എന്താ ജെനിച്ചേച്ചി....."
" നീരജേ....ആ വിവേക് ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് നിന്നേം ആജലിനേം പറ്റി വേണ്ടാത്തത് പറഞ്ഞു..... "
പിന്നേം അതെ പെരുപ്പ്.....
" എന്ത് പറഞ്ഞൂന്ന്.... "
" ഞങ്ങൾ കൈകഴുകി തിരിച്ചു പോകാൻ നേരം അവൻ ആജലിനെ തടഞ്ഞു...ഇഷ്ടമാണെന്നു അവൻ അവളോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്കതിൽ താല്പര്യമില്ല ഇനി ഈ കാര്യം പറഞ്ഞു ശല്യപെടുത്തരുതെന്ന് പറഞ്ഞു..... "
ചേച്ചി ഒന്ന് നിർത്തി...
" എന്നിട്ടെന്താ ഉണ്ടായേ..... "
അക്ഷമനായി ഞാൻ ചോദിച്ചു.....
" തിരിഞ്ഞു പോകാൻ നിന്ന അവളോട് അവൻ പറയുവാ " നടപ്പും കൊടുപ്പുമൊക്കെ ജൂനിയർസിനു മാത്രമേ ഉള്ളോ എന്ന്.... അത് കേട്ട് ഉടനെ പോയതാ അവൾ... "
അത് കേട്ട മാത്രയിൽ എന്റെ രക്തം തിളയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി..... കണ്ണൊക്കെ ചുവന്നു ഞാൻ മുഷ്ഠി മുറുക്കി പിടിച്ചു... എന്റെ ഭാവം കണ്ട് ചേച്ചി പേടിച്ചു....
" ടാ പ്രശ്നമൊന്നും വേണ്ട.... നിന്റെ ഭാവം കണ്ടിട്ട് തന്നെ പേടി തോന്നുന്നു..... "
" ചേച്ചി ഇതാരെങ്കിലും കേട്ടോ അവൻ പറഞ്ഞത്.... "
" ഇല്ല പിള്ളേർ കുറവായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നവർ ഒന്നും അങ്ങോട്ട് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല..... "
" ഹ്മ്മ് ചേച്ചി പൊയ്ക്കോ....തത്കാലം ഞാൻ ഇതറിഞ്ഞെന്ന് അവളോട് പറയണ്ട.... "
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.... നടന്നതല്ല ഞാൻ ശെരിക്കും ഓടിയിരുന്നു.... ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച നായെ പോലെ വിവേകിനെ തേടി ഞാനാ കോളേജിൽ നടന്നു.....കോളേജ് ഗ്രൗണ്ടിലേ സൈഡിൽ കൂട്ടുകാർക്കൊപ്പം ഇരുന്നു ചിരിക്കുന്ന അവനെ ഞാൻ ഒടുവിൽ കണ്ടുപിടിച്ചു....
അവന്റെ ആ ചിരികൂടി കണ്ടപ്പോൾ എന്നിലെ ഭ്രാന്ത് അതിന്റെ മൂർദ്ധന്യാവസ്ഥയിൽ എത്തിയിരുന്നു....
എനിക്ക് അങ്ങനെ പെട്ടന്നൊന്നും ദേഷ്യം വരാറില്ല... പക്ഷെ അമ്മുവിന്റെ കരച്ചിൽ മായാതെ നെഞ്ചിലിരുന്നു നീറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... എന്റെ ഭാവമാറ്റത്തിന്റെ കാരണവും അതുതന്നെ ആയിരുന്നു.... അവളുടെ കണ്ണുനീർ..... എപ്പോഴും പുഞ്ചിരിക്കുന്ന ആ മുഖത്ത്
💬 Comments
View all comments