Chapter Title : ആള്‍ ഇന്‍ വണ്‍ 1 [പമ്മന്‍ ജൂനിയര്‍]

എന്താന്നറീല്ല അപ്പൂപ്പന്‍ വിളിച്ച് പതിവില്ലാതെ ഭയങ്കര സെന്റി നമ്മളെ കാണണംന്ന് ഗൗരിക്കുട്ടീനേം എടുത്തോളാന്‍...'

'വൈഷ്ണവേട്ടാ... പ്രായമായോരുടെ ആഗ്രഹാ... നമ്മളത് സാധിച്ച് കൊടുക്കണം. അറിയാന്‍ പറ്റില്ല... വേഗം അച്ഛനേം അമ്മേം വിളിച്ച് കാര്യം പറ...' കാന്താരി ജീവയാണത് പറഞ്ഞത്.

''മതീടെ വലിയവായില്‍ കൊച്ച് വര്‍ത്തമാനം... സോറി കൊച്ച് വായില്‍ വലിയ വര്‍ത്തമാനം....''

''വൈഷ്ണേട്ടാ പറയാന്‍ അറിയില്ലാങ്കി പറയേരുത്...' ജീവയും വൈഷണവും പരസ്പരം കളിയാക്കല്‍ തുടങ്ങി.

അപ്പോള്‍ ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു. ''ഒന്ന് നിര്‍ത്ത്.... ഇതൊരു ഗൗരവമായ വിഷയമാ... വേഗം വാ... എന്തായാലും ശശാങ്കനപ്പൂപ്പന്‍ വന്ന സ്ഥിതിക്ക് അച്ഛനില്ലേലും അമ്മ ഇവിടെ ഒറ്റക്കാവില്ല. അല്ലേല്‍ അമ്മ ഓഫീസിന്ന് അങ്ങോട്ട് വരാന്‍ പറയാം... ഗൗരിക്കുട്ടീനേം കൊണ്ട് പോകാം. നമുക്ക് നാളെയിങ്ങ് വരാം എന്താ...'

'ഐഡിയ.... ' കേളുവിന് സന്തോഷമായി.

''ഓ ഇവന്‍ അമ്മൂമ്മേടെ കിണ്ണത്തപ്പം തിന്നാനുള്ള കൊതികൊണ്ട് ഹാപ്പി ആയതാ കേട്ടോ ജീവേ...' വൈഷ്ണവ് ജിവയോട് പറഞ്ഞു.

''ഓ... പിന്നേ കൊതിയില്ലാത്തൊരാള്...' ജീവ വൈഷ്ണവിനെ കളിയാക്കി.

''അല്ലേല്ലും ബോബനും മോളിയും കട്ടയ്ക്ക് നിക്കൂല്ലോ.... ബാക്കിയുള്ളോന്‍ ഒറ്റ.,..'' വൈഷ്ണവ് സെന്റിയടിച്ചു.

''എന്റെ വൈഷ്ണവേട്ടന് ഈ ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയില്ലേ... പിണങ്ങാതെ മുത്തേ...' ലക്ഷ്മി വൈഷ്ണവിന്റെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു.

''ഒന്ന് പോയേടി... ' വൈഷ്ണവ് ദേഷ്യപ്പെട്ട് ലഭക്ഷ്മിടെ കൈ തട്ടിമാറ്റി വേഗത്തില്‍ നടന്നു.

''ഇതാ കുഴിപ്പം... ചുമ്മാതല്ല പിള്ളേര് കേറി ട്രോളടിക്കുന്നത്...' ലക്ഷ്മി ദേഷ്യത്തില്‍ പറഞ്ഞു.

****** ******* *******

'സര്‍... ഞങ്ങളുടെ ഫാമിലി ഫ്രണ്ട് ഓട്ടോയുമായി ഒരു വണ്‍ ആന്‍ഡ് ഹാല്‍ഫ് അവറിനുള്ളില്‍ വരും സാര്‍. എനിക്ക് തീരെ സുഖമില്ല. സിക്ക് ലീവ് സാങ്ഷന്‍ ആക്കി തന്നാല്‍ ഉപകാരമായിരുന്നു.'' എംഡിയുടെ ക്യാബിനില്‍ എത്തിയ നീലിമ വളരെ ദൈന്യതയോടെ പറഞ്ഞു.

എംഡി ശങ്കര്‍ദാസ് നീലിമയെ അടിമുടിയൊന്ന് നോക്കി. നാല്‍പ്പതിനടുത്ത് പ്രായമുണ്ടെങ്കിലും ഇപ്പോഴും ഇരുപത്തിയൊന്‍പതികാരിയെന്നേ പറയുള്ളായിരുന്നു കണ്ടാല്‍. പക്ഷെ ഇന്ന് ആകെ ഗ്ലൂമിയായി വശം കെട്ട്...

'ശരിക്കും വയ്യ അല്ലേ... ഹോസ്പിറ്റലില്‍ പോകണോ... '

'വേണ്ട സര്‍ ലക്ഷ്മണന്‍ വരും സാര്‍...'

'ലക്ഷ്മണനോ... വൂ ഈസ് ദാറ്റ്...'

'അത്... ഞങ്ങളുടെ ഫാമിലി ഫ്രണ്ട് ഓട്ടോ ഡ്രൈവര്‍ ലക്ഷ്ണന്‍...'

'ഓ... ഐസി... ഓകെ...