Chapter Title : ആലപ്പുഴക്കാരി അമ്മ [Riya Akkamma]

ഇരു കൈകളില്‍ വളകളും കാതില്‍ കമ്മലുമിട്ട് ആഹ് സ്ര്തീ ഞങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു ഇളം ചുവപ്പ് ചുണ്ടുകളും കരിമഷിയെഴുതിയ കണ്ണുകളും ചുവന്ന വട്ടപ്പൊട്ടുമുള്ള ആ സ്ര്തീയുടെ മും ഷീല ചിറ്റയുടേതായിരുന്നു മനുവിന്റെ സ്വന്തം വെടിഷീല എനിക്കെന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല കണ്ണില്‍ ഇരുട്ട് കയറുന്നതുപോലേ തോന്നി പിന്നെ ഞാന്‍ ആഹ് സ്‌ക്രീനിലേക്ക് നോക്കിയില്ല അല്‍പ്പസമയം കൂടി മനു എനോക്കെയോ സംസാരിച്ചതിനു ശേഷം അവന്‍ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തു അല്‍പ്പസമയം ഞങ്ങള്‍ പരസ്പ്പരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല പെട്ടന്നാണൂ മനു അതു പറഞ്ഞത് കണ്ണാ ഇന്ന് എന്റെയും അമ്മയുടേയും കല്ല്യാണം ആണു എന്ത് ? അതേടാ ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് സത്യമാ ഈ ഒരു രഹസ്യമെ ഞാന്‍ നിന്നില്‍ നിന്നും മറച്ചു വെച്ചിട്ടുള്ളൂ ഇപ്പോള്‍ അതും പറഞ്ഞു എനിക്ക് നിന്നോട് പണ്ടേ ഇതൊക്കെ പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു പക്ഷേ സാധിച്ചില്ല മനു ഇതൊക്കെ തെറ്റാ തെറ്റും ശരിയും നമ്മള്‍ നിശ്ചയിക്കുന്നതാ കണ്ണാ എന്നാലും ? എന്ത് ? അല്ലടാ കുടുമ്പക്കാര്‍ നാട്ടുകാര്‍ നമ്മുടെ കുടുംബം കുട്ടിച്ചോറാവില്ലെ ? കണ്ണാ ഈ ഒരു തീരുമാനം ആണു എന്നെയും അമ്മയേയും ഇപ്പോള്‍ ജീവിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന കാരണം പിന്നെ നീ പറയുന്ന നാട്ടുകാര്‍ അവര്‍ നമുക്കു വേണ്ടി എന്ത് ചെയ്തു ? നമ്മുടെ ബന്ധുക്കള്‍ നമുക്ക് വേണ്ടി എന്ത് ചെയ്തു ? സ്വന്തം ശരീരം കളങ്കപ്പെടുത്തിയാണെങ്കിലും അവര്‍ എന്നെ വളര്‍ത്തി എന്റെ ചേച്ചിമാര്‍ക്ക് നല്ല ജീവിതം ഒരുക്കികൊടുത്തു നാട്ടുകാരുടേയും

വീട്ടുകാരുടേയും മുന്നില്‍ ഒരു പരിഹാസ കഥാപാത്രമായി വേശ്യാ എന്ന പട്ടവും ലഭിച്ചു പക്ഷേ ഇതൊക്കെ എന്തിനാ ? ഞാന്‍ ആഹ് ഒരു കാരണം മാത്രമെ കണ്ടുള്ളു ഇത്രയും നാള്‍ അമ്മ എനിക്ക് വേണ്ടി കഷ്ട്ടപ്പെട്ടു ഇനി അവര്‍ക്കൊരു നല്ല ജീവിതം കൊടുക്കണ്ടത് എന്റെ കടമയാണു ഞാനതു സന്തോഷപൂര്‍വ്വം ചെയ്യുന്നു ഇപ്പോല്‍ നിനക്കെന്നോട് ദേഷ്യം കാണും പക്ഷേ ഞാന്‍ ഈ തെറ്റ് ചെയ്യുന്നത് എന്റെ അമ്മക്ക് വേണ്ടിയാണു അവരുടെ സന്തോഷത്തിനു മുന്നില്‍ എനിക്ക് തെറ്റും ശരിയും ഒന്നുമില്ല എന്റെ അമ്മയുടെ സതോഷം മാത്രം വളരെ ഉറച്ച് തീരുമാനം ആയിരുന്നു മനുവിന്റേത്