Chapter Title : ആലപ്പുഴക്കാരി അമ്മ [Riya Akkamma]

അവന്റെ വാക്കുകള്‍ക്കു മുന്നില്‍ എനിക്ക് മറുപടിയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ആഹ് നിമിഷം എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തിയത് അമ്മയുടെ മുമായിരുന്നു ആഹ് നിമിഷം വരെ അമ്മയെ വേറെ ഒരര്‍ത്ഥത്തിലും ഞാന്‍ കണ്ടിരുനില്ല പക്ഷേ മനുവിന്റെ വാക്കുകള്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ സൂചിമുനപോലെ തറഞ്ഞു അമ്മയുടെ എല്ലാ സങ്കടങ്ങല്‍ക്കും ഒരറുതി വരുത്തനം അതെന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു അപ്പോഴേക്കും മനു കാലിക്കുപ്പിയും മറ്റും ചിറയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു എന്നിട്ടു എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു വാ നമുക്ക് വീട്ടിലേക്ക് പോകാം എന്തിനാടാ ? നീ വരണം ഇന്ന് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു സുപ്രധാന ദിനം ആണു അതിനു സാക്ഷിയായി നീ ഉണ്ടാവണം എടാ മനു അത് വെണ്ടാ നീ ഒന്നും പറയണ്ട വന്നേ പറ്റു അവന്റെ പിടിവാശിക്കു മുന്നില്‍ ഒരു രീതിയിലും എനിക്ക് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനായില്ല അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ വള്ളത്തില്‍ കയറി ഒന്നാം ചിറയില്‍ എത്തി വീടിന്റെ പിന്നിലൂടെ പതിയെ നടന്നു അപ്പോള്‍ സമയം ഏതാണ്ട് 11.30 കഴിഞ്ഞിരുന്നു അമ്മയും ഹിമയും ഉറങ്ങിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ നടന്നു മനുവിന്റെ വീടിനു മുന്നിലെത്തി വീടിനുള്ളില്‍ ലൈറ്റ് ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു കണ്ണാ ടെറസ്സില്‍ എല്ലാം ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട് നീ മുകളിലേക്ക് കയറിക്കോഉം പിന്നെ നീ വേണം എനിക്ക് താലി എടുത്ത് തരാന്‍ താലി ? അത് ഞാന്‍ അവിടുള്ള പൂച്ചട്ടിയില്‍ ഒരു ചുവന്ന വര്‍ണ്ണ കടലാസില്‍ പൊതിഞ്ഞു വച്ചിട്ടുണ്ട് ഞാന്‍ ഒരു കുളികഴിഞ്ഞു ക്രിത്യം 12 ആവുമ്പോള്‍ അവിടേക്ക് എത്തിക്കോളാം ഉം ഇത്രയും പറഞ്ഞു മനു വീടിനുള്ളിലേക്ക് കയറി ഞാന്‍ ടെറസ്സിലേക്കുള്ള പടികള്‍ മെല്ലെ കയറി അവിടമാകെ പൂക്കള്‍കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരുന്നു അവിടെ ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരു കശേരയും അതിനഭിമുമായി അല്‍പ്പം ദൂരെ ആയി ഒരു കൊരണ്ടിയും(തടികൊണ്ടുള്ള ഉയരം കുറഞ്ഞ ഇരിപ്പിടം) ഉണ്ടായിരുന്നു കൊരണ്ടിമേല്‍ കറുപ്പില്‍ ചുവന്ന കരയുള്ള ഒരു തോര്‍ത്ത് വിരിച്ചിരുന്നു അതിനരികിലായി ഒരു കിടിയില്‍ വെള്ളം നിറച്ചു വച്ചിരുന്നു പിന്നെ വലിയ ഒരു നിലവിളക്കും അന്തരീക്ഷമാകെ അരണ്ട നിലാവെളിച്ചം പടര്‍ന്നിരുന്നു

മദ്യത്തിന്റെ ക്ഷീണം ശരീരത്തിനു ഉണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ ഞാന്‍ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന കസേരയില്‍ ഇരുന്നു അപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സില്‍ അമ്മ മാത്രമായിരുന്നു അമ്മയുടെ കണ്ണീരില്‍