Chapter Title : ആലപ്പുഴക്കാരി അമ്മ [Riya Akkamma]

കുതിര്‍ന്ന മും എന്റെ മനസ്സില്‍ നിന്നും മായുന്നില്ല പെട്ടന്നാണു താഴെ നിന്നും ആരുടെയൊ കാല്‍പ്പെരുമാറ്റം ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചത് പെട്റ്റന്നു അല്‍പ്പസമയത്തിനുള്ളില്‍ രൂപം വ്യക്ത്തമല്ലാത്ത ഒരു നിഴല്‍ ടെറസ്സിലേക്ക് കടന്നു വന്നു പെട്ടന്നു തന്നെ ആഹ് നിഴലിന്റെ ഉടമകളും ടെറസ്സിലെത്തി മനു അവന്റെ ഇരുകൈകളിലും ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ എന്നപോലേ ചിറ്റയെ എടുത്തുകൊണ്ട് വരികയാണു ഇരുവരും പൂര്‍ണ്ണനഗ്നരാണു ചിറ്റ എന്നെ ഒന്നു നോക്കുക മാത്രമെ ചെയ്തുള്ളു ആഹ് നോട്ടം അല്ലാതെ ചിറ്റയുടെ മുത്ത് മറ്റൊരു ഭാവ വ്യത്യാസവും ഇല്ലായിരുന്നു. ചിറ്റ ഇരുകൈകള്‍കൊണ്ടും അവന്റെ കഴുത്തിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുകയാണു മനു ചിറ്റയെ നിലവിളക്കിനു മുന്നില്‍ ഇറക്കി നിര്‍ത്തി അതിനു ശേഷം അവന്‍ കയ്യില്‍ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ലൈറ്റര്‍ കൊണ്ട് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി അവിടമാകെ നിലവിളക്കിന്റെ മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള പ്രകാശം പരന്നു മനു ചിറ്റയെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന കൊരണ്ടിയില്‍ ഇരുത്തിഎന്നിട്ട് എന്റെ അരികില്‍ വന്നു മനു താലിമാല എവിടെ ? അപ്പോഴാണു ഞാന്‍ ആഹ് കാര്യം ഓര്‍ത്തത്ഞാന്‍ പെട്ടന്നു തന്നെ പൂച്ചട്ടിയില്‍ നിന്നും താലിമാല എടുത്തു മനുവിന്റെ കയ്യില്‍ കൊടുത്തു മനു അതു വാങ്ങിയതിനു ശേഷം അവിടെയുള്ള കസേരയില്‍ ഇരിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു ഞാന്‍ അവിടെ ഇരുന്നു പിന്നെ അവിടെ നടന്നത് എന്റെ തീരുമാനങ്ങള്‍ക്ക് തീര്‍ച്ച വരുത്താന്‍ പോന്ന അംഭവങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു. മനു ചിറ്റയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു അതിനു ശേഷം തറയിലേക്ക് കുനിഞ്ഞ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന കിണ്ടി എടുത്ത് നിവര്‍ന്നു നിന്നു എന്നിട്ട് വായ തുറന്ന് കിണ്ടിയില്‍ നിന്നും വായിലേക്ക് വെള്ളം ഒഴിച്ചു പക്ഷേ അവന്‍ അത് കുടിച്ചിറക്കിയില്ല അഹ് വെള്ളം വായില്‍ തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു ചിറ്റയുടെ മുത്തിനടുത്തേക്ക് വീണ്ടും കുനിഞ്ഞു അവരുടെ പിന്‍ കഴുത്തിലൂടെ കൈകളിട്ട് അവരുടെ മുടില്‍ പിടിച്ചു മും മെല്ലെ ഉയര്‍ത്തി എന്നിട്ട് കിണ്ടി താഴെ വച്ചതിനു ശേഷം ഒരു കൈകൊണ്ട് ചിറ്റയുടെ വായ മെല്ലെ തുറന്നു അതിലേക്ക് അവന്റെ വായില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന വെള്ളം മുഴുവന്‍ അവന്‍ ചിറ്റയുടെ വായിലേക്ക് പകര്‍ന്നു അതു അവരുടെ വായ കവിഞ്ഞു അവരുടെ കഴിത്തിലൂടെ ഒഴുകി മുലക്കുഴികളിലൂടെ അവരുടെ ആഴമുള്ള പൊക്കിള്‍ക്കുഴിയില്‍ നിറഞ്ഞു അപ്പോഴാണു ഞാനതു ശ്രദ്ധിച്ചതു