Chapter Title : ആലീസ് ഇൻ വണ്ടർലാന്റ് [ധൃഷ്ടധ്യുമ്നൻ]

കുണ്ണ ഒന്നുകൂടി ബലം വെച്ചു. ഒടുവിലവൻ ആലീസിനു തന്നെ ആ വാണം സമർപ്പിച്ചിറങ്ങി.

കിച്ചണിൽ ഇപ്പഴും ആലീസ് ജീവച്ഛവം പോലെ പണിയുന്നുണ്ട്. സജി കിച്ചണിൽ സ്ളാബിൽ കയറി ഇരുന്നു ആലീസിനെ നോക്കി.

"എന്തെടാ... "

"ഞാൻ കരുതി മമ്മി അന്ന്.... "

"...നീ ഒന്നും മിണ്ടണ്ട. ഇഖ്ബാലിനെ ഞാനാ... "

"മമ്മി പ്ലീസ്... അവനിപ്പോ ഈ നാട്ടിൽ ഇല്ല... അവനിപ്പോ കാസർഗോഡാ... അവനാ ജോലിക്ക് പോയി. അവനോട് പോകണ്ടാ മമ്മിയെ നീ എടുത്തോ എന്നൊന്നും പറയാനും മാത്രം ത്യാഗി ഒന്നുമല്ല ഞാൻ. ജസ്റ്റ് ലീവ്. ഉച്ചക്കെന്നാ കഴിക്കാൻ. "

"ചോറും മീൻകറിയും. "

"ഞാൻ ഒന്നു കറങ്ങീട്ടു വരാം അപ്പോഴേക്കും റെഡിയാക്ക്. "

അവൻ ആലീസിനെ പിറകിൽ നിന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു കവിളിലൊരുമ്മ കൊടുത്തു യാത്രയായി. മകന്റെ തന്നോടുള്ള ധാരണ മാറിയല്ലോ എന്നത് ആലീസിന് സമാധാനം ആയി. ശരിക്കും അവൾക്കും അത് തന്നെയാണ് വേണ്ടതും. ദിവസങ്ങൾ ഓരോന്ന് മുന്നോട്ട് പോയി. സജിയുടെ ഓരോ ഔട്ടിലും ആലീസിനു കവിളിൽ ഓരോ ഉമ്മവെച്ചു കിട്ടി.

അമ്മയും മകനും വീണ്ടും പഴയത് പോലെ ആയി. എന്നിട്ടും സജിയുടെ വാണങ്ങൾ ആലീസിനുള്ളതായിരുന്നു. എന്തോ അതിനേക്കാൾ മികച്ചൊരാൾ അവന് കിട്ടിയില്ലായിരുന്നു. അപ്പൻ വരേണ്ട ദിവസം ആയിട്ടും തോമസ് വീട്ടിൽ ഹാജർ വെച്ചില്ല. കാത്തിരുന്നു കാത്തിരുന്നു സന്ധ്യ ആയിട്ടും അപ്പനെ കാണാതിരുന്ന സജി തോമസിനെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു.

"അപ്പാ...."

"എന്താടാ മോനെ.... "

"അപ്പനെവിടെ...."

"ഡാ ഇവിടിത്തിരി ഡ്യൂട്ടി ഉണ്ടു... ഓവർടൈമാ അടുത്തമാസം വരാം. "

"ശെരി അപ്പാ... "

"ആരാ..."

ഫോൺ കട്ടാകുന്നതിനുമുന്നെ സ്പീക്കറിൽ മറുപുറത്തൊരു