Chapter Title : ആലീസ് ഇൻ വണ്ടർലാന്റ് [ധൃഷ്ടധ്യുമ്നൻ]

"...നീ ഒന്നും മിണ്ടണ്ട. ഇഖ്ബാലിനെ ഞാനാ... "

"മമ്മി പ്ലീസ്... അവനിപ്പോ ഈ നാട്ടിൽ ഇല്ല... അവനിപ്പോ കാസർഗോഡാ... അവനാ ജോലിക്ക് പോയി. അവനോട് പോകണ്ടാ മമ്മിയെ നീ എടുത്തോ എന്നൊന്നും പറയാനും മാത്രം ത്യാഗി ഒന്നുമല്ല ഞാൻ. ജസ്റ്റ് ലീവ്. ഉച്ചക്കെന്നാ കഴിക്കാൻ. "

"ചോറും മീൻകറിയും. "

"ഞാൻ ഒന്നു കറങ്ങീട്ടു വരാം അപ്പോഴേക്കും റെഡിയാക്ക്. "

അവൻ ആലീസിനെ പിറകിൽ നിന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു കവിളിലൊരുമ്മ കൊടുത്തു യാത്രയായി. മകന്റെ തന്നോടുള്ള ധാരണ മാറിയല്ലോ എന്നത് ആലീസിന് സമാധാനം ആയി. ശരിക്കും അവൾക്കും അത് തന്നെയാണ് വേണ്ടതും. ദിവസങ്ങൾ ഓരോന്ന് മുന്നോട്ട് പോയി. സജിയുടെ ഓരോ ഔട്ടിലും ആലീസിനു കവിളിൽ ഓരോ ഉമ്മവെച്ചു കിട്ടി.

അമ്മയും മകനും വീണ്ടും പഴയത് പോലെ ആയി. എന്നിട്ടും സജിയുടെ വാണങ്ങൾ ആലീസിനുള്ളതായിരുന്നു. എന്തോ അതിനേക്കാൾ മികച്ചൊരാൾ അവന് കിട്ടിയില്ലായിരുന്നു. അപ്പൻ വരേണ്ട ദിവസം ആയിട്ടും തോമസ് വീട്ടിൽ ഹാജർ വെച്ചില്ല. കാത്തിരുന്നു കാത്തിരുന്നു സന്ധ്യ ആയിട്ടും അപ്പനെ കാണാതിരുന്ന സജി തോമസിനെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു.

"അപ്പാ...."

"എന്താടാ മോനെ.... "

"അപ്പനെവിടെ...."

"ഡാ ഇവിടിത്തിരി ഡ്യൂട്ടി ഉണ്ടു... ഓവർടൈമാ അടുത്തമാസം വരാം. "

"ശെരി അപ്പാ... "

"ആരാ..."

ഫോൺ കട്ടാകുന്നതിനുമുന്നെ സ്പീക്കറിൽ മറുപുറത്തൊരു കിളിനാദം കേട്ടപ്പോൾ സജിക്ക് അപ്പന്റെ ഡ്യൂട്ടി മനസ്സിലായി. അവന്റെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകി. പാവം മമ്മ ഇപ്പഴും... അവൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് കുളികഴിഞ്ഞു ആലീസ് ഇറങ്ങിവരുന്നത്.

"ഡാ നിന്റപ്പൻ വരുന്നില്ലേ... "

"ഇല്ലെന്നാ പറഞ്ഞേ..."

അവന്റെ കണ്ണുകൾ ആലീസിന്റെ ദേഹത്തു ഓടിനടന്നു. കുളി കഴിഞ്ഞു നെഞ്ചിന്റെ ഭാഗം ടൈറ്റായ ഇളം വയലറ്റ് നൈറ്റിയിൽ മുടി ഫ്രണ്ടിലേക്കിട്ടു തല തോർത്തുന്ന ആലീസ് അവനെ കമ്പിയടിപ്പിച്ചു.

"എന്താടാ ഒരു നോട്ടം. "

"മമ്മി സുന്ദരിയാ അപ്പന് കണ്ണ് കാണില്ല മമ്മീ"

"ആഹാ."

"സത്യം മമ്മി."

"നീ പോയെ....പോയി കിടന്നു ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്. "

"ഇത്ര നേരത്തെയോ...മമ്മി അത്ര സുന്ദരിയൊന്നുമല്ല... ഇത്ര അഹങ്കരിക്കാൻ. "

"അതെനിക്ക് അറിയാം. രാത്രി നിനക്ക് എന്ത് വേണം. "

"എന്തേലും