Chapter Title : ആലീസ് ഇൻ വണ്ടർലാന്റ് [ധൃഷ്ടധ്യുമ്നൻ]

പോലും ഇപ്പഴും നിനക്കില്ല. "

"അതിനു നിങ്ങൾ എന്റെ ശരീരത്തിൽ തൊട്ടിട്ടു എത്ര നാളായി?"

ആ ചോദ്യം ആലീസിൽ നിന്നു വന്നപ്പോൾ തന്നെ സജി സൂപ്പർ ഹീറോ ആയി കണ്ട അപ്പനെ വില്ലനായി കണ്ടു. അമ്മയോടുള്ള ദേഷ്യം എല്ലാം അലിഞ്ഞു ഇല്ലാണ്ടായി.

"നിനക്ക് കഴക്കുന്നേൽ ആ വിരലെങ്ങാനും പൂറിലിട്ട് കറക്ക് മൈരേ.... നീ ഉറങ്ങാൻ നോക്കു. ഇറങ്ങാൻ നേരമാ അവളുടെ അമ്മേ ഊക്കിയ കഥകളുമായി വരുന്നേ. "

തോമസ് മുറി തുറന്നു ഇറങ്ങുന്നതിനു മുന്നേ തന്നെ സജി അവന്റെ മുറിയിൽ ഉറക്കം നടിച്ചു കിടന്നു. അപ്പൻ പോയശേഷം അവൻ മമ്മീടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. ആലീസ് ബെഡിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നു കരയുന്നകാഴ്ചയാണവൻ കണ്ടത്. മമ്മിയെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ അവന് കഴിയില്ലെന്നറിയാം അവൻ എന്നിട്ടും ആലീസിനെ വിളിച്ചു.

"മമ്മീ.... "

"എങ്ങിയടിക്കുന്നതല്ലാതെ ആലീസിന്റെന്നു ഒരു മറുപടി കിട്ടിയില്ല. "

"മമ്മീ സോറി.... ഞാൻ അറിയാതെ. "

അവൻ മമ്മിയുടെ മൂർദ്ധാവിൽ കൈകൊണ്ടു തലോടി. അവന്റെ കൈകൾ ആലീസിന്റെ ചന്തികളിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവനൊന്നു അമർത്തി. നല്ല പളുങ്ക് കൊതം. പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവൻ കൈമാറ്റി റൂമിലേക്ക് പോയി.

അവൻ റൂമിൽ പോയി കിടന്നു. മമ്മിയെ കുറിച്ചാലോചിച്ചതെല്ലാം ഓർത്തവന് കുറ്റബോധം തോന്നി. ആലോചിച്ചു ആലോചിച്ചു അവൻ ഒരു ചിന്താകുഴപ്പത്തിൽ ആയി. ഇഖ്ബാലിന്റെ കാര്യം.... അവന്റെ മനസ്സിൽ ഓരോന്ന് വന്നു.

മമ്മിയും ഒരു പെണ്ണാ... ഞാൻ അന്ന് സമയം തെറ്റി വന്നില്ലായിരുന്നേൽ ഇഖ്ബാലിന്റെയും മമ്മീടേം ലീലകൾ കാണില്ലായിരുന്നു. അവരുടെ ബന്ധത്തിൽ മമ്മിയും നല്ലപോലെ പോകുമായിരുന്നു. ഞാൻ കണ്ടത് കാരണം മമ്മീടെ കഞ്ഞിയിലും...

അവൻ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു