0%

Chapter Title : ആൻ മുതൽ അഞ്ജലി വരെ [CLIMAX]

തളർന്നു വീണു. അവരുടെ ശ്വാസഗതികൾ ആ വലിയ മുറിയിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു.

രണ്ടുപേരും ആലഹരിയിൽ നിന്നും സാവധാനം മോചിതരായി. അഞ്ജലി ജോണിന്റെ നെഞ്ചിൽ തളർന്നു കിടന്നു, അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അവളുടെ കാതുകളിൽ താളത്തിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കൂതിയില് നിന്നും അവന്റെ പാൽ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി

ജോൺ  പതുക്കെ ചിരിച്ചു....

"എന്താ...?"

അഞ്ജലി ചോദിച്ചു.

"ഒന്നുമില്ല."

അവൻ തലയാട്ടി.

"ഞാൻ ഒരു കാര്യം ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു."

"എന്ത്...?"

ജോൺ അവളെ നോക്കി.

"ഇന്ന് രാത്രി നീ എനിക്ക് വേണ്ടി സാരി ഉടുത്തു."

അഞ്ജലി ചമ്മലോടെ ചിരിച്ചു.

"അത് ഇതുവരെ വിട്ടില്ലേ...?"

"ഇല്ല."

ജോൺ ചിരിച്ചു.

"കാരണം അത് ചെറിയ കാര്യമല്ല."

അഞ്ജലി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

ജോൺ കുറച്ചുനേരം നിശബ്ദനായിരുന്നു.

പിന്നെ വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

"എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരുപാട് ആളുകളെ കണ്ടിട്ടുണ്ട് ആൻ."

"പക്ഷേ..."

അവൻ ഒരു നിമിഷം നിർത്തി.

"എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണെന്ന് അറിയാവുന്ന ഒരു കാര്യം, ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ ഓർത്ത് വച്ചിട്ട് എനിക്ക് വേണ്ടി ചെയ്തവർ വളരെ കുറവാണ്."

അഞ്ജലി അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

ജോൺ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

"നീ വിചാരിക്കുന്നതിലും കുറവ്."

അഞ്ജലിയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

ആ നിമിഷം എന്തുകൊണ്ടോ...

അവൾ ജയിച്ചതുപോലെ തോന്നി.

കുറച്ചുനേരം രണ്ടുപേരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

"നാളെ നീ പോകും..."

അഞ്ജലി ചെറുതായി തലയാട്ടി.

"മ്മ്..."

വീണ്ടും നിശബ്ദത.

"എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്."

ജോൺ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

"പറ."

"ഞാൻ ഇന്നലെ നിന്നെ കണ്ട അഞ്ജലിയെക്കാളും..."

അവൻ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

"ഇന്നത്തെ അഞ്ജലിയെ ആണ് കൂടുതൽ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്."

അഞ്ജലിയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

"എന്തുകൊണ്ട്...?"

"കാരണം ഇന്നാണ് നീ ആദ്യമായി മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി ജീവിക്കുന്നത് നിർത്തിയത്."

അഞ്ജലി കുറച്ചുനേരം അവനെ നോക്കി.

പിന്നെ മേൽക്കൂരയിലേക്ക് നോക്കി കിടന്നു.

"അറിയാമോ ജോൺ..."

അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

"എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ദുഃഖം തോന്നുന്നില്ല."

"എന്തുകൊണ്ട്...?"

"കാരണം ഈ ട്രിപ്പ് അവസാനിക്കുകയാണ്."

അവൾ ചിരിച്ചു.

"പക്ഷേ ഞാൻ തുടങ്ങിയിട്ടേ ഉള്ളൂ."

ജോൺ അവളെ നോക്കി.

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അഭിമാനം നിറഞ്ഞു.

കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞ് അവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

സമയം വളരെ വൈകിയിരുന്നു.

അഞ്ജലിയും അത് മനസ്സിലാക്കി.

ആ നിമിഷം രണ്ടുപേർക്കും അറിയാമായിരുന്നു.

രാത്രി അവസാനിക്കുകയാണ്.

"എനിക്ക് പോകണം."

ജോൺ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.

അഞ്ജലി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

ചെറുതായി തലയാട്ടുക മാത്രം ചെയ്തു.

ജോൺ എഴുന്നേറ്റ്  ഡ്രസ് ചെയ്തു വാതിലിന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു.

വാതിൽ തുറക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഒരിക്കൽ കൂടി തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

അഞ്ജലി ഇപ്പോഴും അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

"Goodbye, Ann."

അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

അഞ്ജലി കുറച്ചുനേരം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

പിന്നെ ചിരിച്ചു.

കൂടെ

💬 Comments

View all comments