ആനച്ചൂര്

Aanachooru | Author : Lohithan

അമ്പലത്തിൽ ചെണ്ട മേളം തീർന്നു.. ആളുകൾ നാടകം തുടങ്ങാനുള്ള കത്തിരുപ്പാണ്... പൊട്ടും വളകളും റിബ്ബനും ബലൂണും വിൽക്കുന്ന കടകളിൽ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും കൂടിനിൽക്കുന്നു...

ഉൽത്സാവത്തിനു വേണ്ടി മാത്രമുള്ള താൽക്കാലിക കാപ്പിക്കടകളിലെ ചില്ല് അലമാരികളിൽ പരിപ്പുവടയും ബോണ്ടയും സുഹിയനുമൊക്കെ നിറച്ചിട്ടുണ്ട്...

കണ്ണനെ ആൽത്തറക്ക് അടുത്തുള്ള ഒരു തെങ്ങിൽ തളച്ചു.. കുറേ കുട്ടികളും പെണ്ണുങ്ങളും അവനെ കാണാൻ ചുറ്റും കൂടിയിട്ടുണ്ട്..

രണ്ടാം പാപ്പാൻ മോഹനൻ കണ്ണന് പട്ട ഇട്ടുകൊടുക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടാണ് തിലകൻ അമ്പല പറമ്പിൽ കെട്ടിയ സ്റ്റേജിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നത്...

അരയിൽ വീതിയുള്ള ഒരു കറുത്ത ബെൽറ്റ്.. അതിനിടയിൽ ഒരു കഠാര തിരുകി വെച്ചിട്ടുണ്ട് വെള്ള ബനിയൻ തലയിൽ തോർത്ത്‌ വട്ടം കെട്ടിയിട്ടുണ്ട്..നാല്പതിന് മേലെ പ്രായം തോന്നിക്കും..

കണ്ണുകളിലെ ചുവപ്പ് ചാരായം കുടിച്ചതിന്റെ ലക്ഷണമാണ്...

എരുമേലി കണ്ണൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ആനയുടെ ഒന്നാം പാപ്പാൻ ആണ് തിലകൻ...

നാടകം തുടങ്ങുന്നതിനു ഇനിയും അരമണിക്കൂർ എങ്കിലും കഴിയും.. സ്റ്റേജിന് പിന്നിൽ ഓല കൊണ്ട് മറച്ച ഷെഡ്‌ഡിൽ നാടകക്കാർ മെയ്ക്കപ്പ് ഇടുന്നതിന്റെയും മറ്റും തിരക്കിൽ ആണ്...

തിലകൻ സ്റ്റേജിന് സമീപത്ത് തറയിൽ ഇരിക്കുന്നവരിലും നിൽക്കുന്നവരിലും ആരെയോ തിരയുകയാണ്..

പൂറി മോനേ കാണുന്നില്ലല്ലോ.. കണ്ടിരുന്നു എങ്കിൽ ഒന്ന് ചൂടാക്കാമായിരുന്നു.. എഴുന്നള്ളത്തു കഴിഞ്ഞ് ആനയെ കെട്ടിയിട്ട് ചേട്ടൻ വരുമ്പോൾ ഞാൻ സ്റ്റേജിനടുത്തു കാണുമെന്നാണ് ആ മൈരൻ പറഞ്ഞത്...

തായോളി ഏതെങ്കിലും പൂറ്റിൽ പോകട്ടെ എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ചേട്ടാ എന്നൊരു വിളികേട്ടത്...

തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു വല്ലാത്ത ചിരിയോടെ അവൻ നിൽക്കുന്നു...

നീ ഏത് കോണാത്തിൽ പോയിരിക്കുകയിരുന്നു..

അതേ.. ചേട്ടാ അമ്മേം ചേച്ചിയും ചേച്ചിയുടെ കുട്ടികളും പിന്നെ എന്റെ ഭാര്യയും ഒക്കെ നാടകത്തിനു വന്നിട്ടുണ്ട്.. അവരെ കാണാതെ വരണ്ടേ...

ആഹ്.. എന്നാൽ ആ കുളത്തിന്റെ സൈഡിലേക്ക് മാറി നിൽക്കാം അവിടെ നല്ല ഇരുട്ടുണ്ട്...

അയ്യോ ചേട്ടാ അവിടെ ഒന്നും പോകണ്ടാ എപ്പോഴും ആളുകൾ വരുന്ന സ്ഥലമാണ്...

പിന്നെ എവിടെ പോകാനാണ്...

കുറച്ചു നടന്നാൽ വയലാണ്.. അവിടെ കളപ്പുരയുണ്ട്.. ഞങ്ങളുടേത് തന്നെയാണ്...

ആന