Chapter Title : ആനച്ചൂര് [ലോഹിതൻ]

സുധയെ വലിയ കാര്യമാണ്.. അമ്മക്ക് മകളെക്കായിലും ഇഷ്ടം മരുമകളോടാണ്...

ഞാൻ വയലിൽ ചെന്ന് മോട്ടോർ ഓൺ ചെയ്ത് ഓരോ തടത്തിലേക്കും ഓസ് പിടിച്ചു കൊടുത്തു..

വയലിൽ നിന്നാൽ വീട് കാണാം.. സുധ വരുന്നുണ്ട്.. അഞ്ചര അടിക്ക് മേൽ ഉയരമുണ്ട് അവൾക്ക്.. ഇരു നിറമാണ്.. പക്ഷേ വെയിൽ ഏൽക്കാത്ത ഭാഗങ്ങൾ നല്ല വെളുപ്പാണ്...

നടക്കുമ്പോൾ നെഞ്ചിൽ കിടന്നു തുള്ളുകയാണ് മുലകൾ...

കഴിഞ്ഞ ദിവസം ചേച്ചി ആരും കേൾക്കുന്നില്ല എന്ന് കരുതി സുധയോട് പറയുന്നത് കെട്ടു..

പെണ്ണേ പാടാത്തൊട്ട് പോകുമ്പോൾ നൈറ്റിക്ക് മേലെ ഒരു തോർത്തെങ്കിലും ഇട്ടോണ്ട് പോ..

തുള്ളുന്ന തുള്ളക്കം കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് തന്നെ പിടിച്ചു ഞെക്കാൻ തോന്നുന്നു...

അതിന് എന്റെ നാത്തൂൻ വിഷമിക്കണ്ടാ.. ഞെക്കേണ്ട ആള് നന്നായി ഞെക്കുന്നുണ്ട്...

ഒരു കാര്യത്തിലും എന്നെ വിട്ടുകൊടുക്കില്ല.. എന്റെ കുറ്റം പറയാൻ ആമ്മയെ പോലും അനുവദിക്കില്ല...

അവൾ അടുത്ത് വന്നുകഴിഞ്ഞു.. പടവലത്തിന്റെ മൂട്ടിൽ വളർന്ന് വരുന്ന കള പറിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു

വേണുവേട്ടൻ എന്താ ചന്തയിൽ നിന്നും വരാൻ താമസിച്ചത്..

വണ്ടി മുഴുവൻ മണ്ണായിരുന്നു സുതേ.. ഞാൻ തോട്ടിൽ ഇറങ്ങി കഴുകിയിട്ടാണ് വന്നത്...

ആഹ്അതാണോ.. ഞാൻ ഓർത്തു അമ്പല പറമ്പിൽ എങ്ങാനും നിൽക്കുകയായിരിക്കും എന്ന്...

തോട്ടിൽ ആനയെ കുളിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

ഏത്.. അമ്പലത്തിൽ എഴുന്നള്ളത്തിനു കൊണ്ടുവന്ന ആനയോ..

ആഹ് അവൻ തന്നെ.. പേര് കണ്ണൻ..

നല്ല രസമല്ലേ വേണുവേട്ടാ അവനെ കാണാൻ...

അവന്റെ പാപ്പാനെ ഞാൻ പരിചയപ്പെട്ടു.. പേര് തിലകൻ...

രണ്ട് പേരില്ലേ അതിൽ ആരാ..

ഇത് ഒന്നാം പാപ്പാനാ.. മറ്റെയാൾ മോഹനൻ..

അയാൾ ഇവിടെയൊന്നും ഉള്ളതല്ല അങ്ങ് തെക്ക് എവിടെയോ ആണ് നാട്...

അത് കേട്ടപ്പോൾ കള പറിക്കുന്നത് നിർത്തിയിട്ട് നിവർന്നു നിന്നു സുധ...

അവൾ വേണുവിന്റെ കണ്ണിലേക്കു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കികൊണ്ട് ചോദിച്ചു

അയാളോട് സംസാരിച്ചോ..

ങ്ങും.. കുറച്ചു നേരം...

അയാളെയും കൊണ്ട് എവിടെയെങ്കിലും ഒതുങ്ങിയോ ഏട്ടൻ..

ഇല്ല സുധാ.. പട്ടാ പകലല്ലേ.. നമ്മുടെ നാടും.. ഞാൻ അങ്ങിനെ ചെയ്യുവോ..

ആഹ്.. അതോർമ്മ വേണം.. ഇപ്പോഴത്തെ ചെക്കന്മാർ എങ്ങാനും കണ്ടാൽ പിന്നെ ജീവിക്കേണ്ട.. ഞാൻ അന്ന് കേറും പറളിക്കുള്ള വണ്ടിയിൽ...