Chapter Title : ആനച്ചൂര് [ലോഹിതൻ]

എന്റെ സുധാ അങ്ങിനെയൊന്നും ഞാൻ ചെയ്യില്ല..വൈകിട്ട് നമ്മുടെ കളപ്പുരയിൽ കൊണ്ടു പോയിക്കൊള്ളാം...

ങ്ങേ.. അതൊക്കെ തീരുമാനിച്ചോ..

മൂപ്പരോട് വൈകിട്ട് കാണാമെന്നേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളു.. കളപ്പുരയുടെ കാര്യമൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല...

വേണുവേട്ടന് ഇപ്പോൾ എന്താ ആനക്കാരനോട് പൂതി തോന്നാൻ...

ഞാൻ അയാളുടേത്‌ കണ്ടു സുധാ.. ദാ ഇത്രയുമുണ്ട്.. പന്തലിൽ തൂങ്ങി കിടന്ന ഒരു പടവലങ്ങയിൽ പിടിച്ചു കാണിച്ചു കൊണ്ട് വേണു പറഞ്ഞു...

ഭഗവതീ.. അവിടെയെങ്ങും ആരും ഇല്ലായിരുന്നോ വേണുവേട്ടാ...

ഒരു സെക്കണ്ട് മാത്രം കണ്ടുള്ളു..

പിന്നെ തോർത്തല്ലേ മൂപ്പർ ഉടുത്തിരുന്നത്.. അതിനടിയിൽ കിടന്ന് ആടുന്നത് കാണാമല്ലോ...

സുധ ഒരു നെടുവീർപ്പു...

സുധ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് മൗനമായി..

അല്പം കഴിഞ്ഞ് വേണു ചോദിച്ചു.. നീ എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്...

അത് ഒന്നുമില്ല.. ഞാൻ എന്തോ ഓർത്തുപോയി..

വേണുവേട്ട ഇന്ന് അമ്മയും ചേച്ചിയും നാടകം കാണാൻ പോകണം എന്ന് പറയുന്നത് കെട്ടു.. അവർ പോയാൽ ഞാനും പോകേണ്ടി വരും..

അപ്പോൾ ഞങ്ങളെ ഇട്ടേച്ച് എങ്ങിനെ കളപ്പുരയിൽ പോകാൻ പറ്റും..

അതിന് വഴിയുണ്ട്.. നാടകം തീരുമ്പോൾ എങ്ങിനെയും വെളുപ്പിന് മൂന്നു മണിയാകും.. അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ തിരിച്ചു വരില്ലേ...

വീണ്ടും സുധ നിശബ്ദയായി... അൽപനേരം കഴിഞ്ഞ് അവൾ ചോദിച്ചു...

ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ വേണുവേട്ടൻ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്..

നീ പറയ് സുധാ..

അതേ.. ഇന്ന് ഞാനും കൂടി കളപ്പുരയിൽ വരട്ടെ..

അങ്ങനെ ഒരു ആവശ്യം സുധ ഉന്നയിക്കുമെന്ന് വേണു കരുതിയതേയില്ല... അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൻ അമ്പരന്നു പോയി...

താൻ പരിചയപ്പെടുന്നവരെ പറ്റിയും അവരുമായി ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളും അവരുടെയൊക്കെ കുണ്ണയുടെ പ്രത്യേകതകളും ഒക്കെ വിശദമായി സുധയോട് പറയാറുണ്ട്..

പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ അവൾ ചോദിച്ച് അറിയാറുണ്ട്..അത് കേട്ട് വിരലിടുകയോ എന്നെകൊണ്ട് ചപ്പിക്കുകയോ ഒക്കെ ചെയ്യാറുണ്ട്...

പക്ഷേ ഇങ്ങനെയൊരു ആവശ്യം ആദ്യമാണ്...

അതെന്താ ഇതുവരെ ഇല്ലാത്ത ഒരു ആവശ്യം.. ഞാൻ നാളെ എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞാൽ പോരേ..

ആവശ്യം അല്ല വേണുവേട്ടാ.. ആഗ്രഹമാണ്.. ഓരോ ആളുകളുടെ സാധനത്തെ പറ്റിയൊക്കെ ഏട്ടൻ പറഞ്ഞു കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ആഗ്രഹം തോന്നാറുണ്ട്...

പക്ഷേ അവരുമായൊക്കെ ഏട്ടൻ കൂടുന്നത് വേറെ സ്ഥലത്തൊക്കെ വെച്ചല്ലേ.. എനിക്ക് അങ്ങോട്ടൊന്നും വരാൻ പറ്റില്ലല്ലോ...

ഇതിപ്പോൾ