Chapter Title : ആനച്ചൂര് [ലോഹിതൻ]

നിൽക്കുകയായിരിക്കും എന്ന്...

തോട്ടിൽ ആനയെ കുളിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

ഏത്.. അമ്പലത്തിൽ എഴുന്നള്ളത്തിനു കൊണ്ടുവന്ന ആനയോ..

ആഹ് അവൻ തന്നെ.. പേര് കണ്ണൻ..

നല്ല രസമല്ലേ വേണുവേട്ടാ അവനെ കാണാൻ...

അവന്റെ പാപ്പാനെ ഞാൻ പരിചയപ്പെട്ടു.. പേര് തിലകൻ...

രണ്ട് പേരില്ലേ അതിൽ ആരാ..

ഇത് ഒന്നാം പാപ്പാനാ.. മറ്റെയാൾ മോഹനൻ..

അയാൾ ഇവിടെയൊന്നും ഉള്ളതല്ല അങ്ങ് തെക്ക് എവിടെയോ ആണ് നാട്...

അത് കേട്ടപ്പോൾ കള പറിക്കുന്നത് നിർത്തിയിട്ട് നിവർന്നു നിന്നു സുധ...

അവൾ വേണുവിന്റെ കണ്ണിലേക്കു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കികൊണ്ട് ചോദിച്ചു

അയാളോട് സംസാരിച്ചോ..

ങ്ങും.. കുറച്ചു നേരം...

അയാളെയും കൊണ്ട് എവിടെയെങ്കിലും ഒതുങ്ങിയോ ഏട്ടൻ..

ഇല്ല സുധാ.. പട്ടാ പകലല്ലേ.. നമ്മുടെ നാടും.. ഞാൻ അങ്ങിനെ ചെയ്യുവോ..

ആഹ്.. അതോർമ്മ വേണം.. ഇപ്പോഴത്തെ ചെക്കന്മാർ എങ്ങാനും കണ്ടാൽ പിന്നെ ജീവിക്കേണ്ട.. ഞാൻ അന്ന് കേറും പറളിക്കുള്ള വണ്ടിയിൽ...

എന്റെ സുധാ അങ്ങിനെയൊന്നും ഞാൻ ചെയ്യില്ല..വൈകിട്ട് നമ്മുടെ കളപ്പുരയിൽ കൊണ്ടു പോയിക്കൊള്ളാം...

ങ്ങേ.. അതൊക്കെ തീരുമാനിച്ചോ..

മൂപ്പരോട് വൈകിട്ട് കാണാമെന്നേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളു.. കളപ്പുരയുടെ കാര്യമൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല...

വേണുവേട്ടന് ഇപ്പോൾ എന്താ ആനക്കാരനോട് പൂതി തോന്നാൻ...

ഞാൻ അയാളുടേത്‌ കണ്ടു സുധാ.. ദാ ഇത്രയുമുണ്ട്.. പന്തലിൽ തൂങ്ങി കിടന്ന ഒരു പടവലങ്ങയിൽ പിടിച്ചു കാണിച്ചു കൊണ്ട് വേണു പറഞ്ഞു...

ഭഗവതീ.. അവിടെയെങ്ങും ആരും ഇല്ലായിരുന്നോ വേണുവേട്ടാ...

ഒരു സെക്കണ്ട് മാത്രം കണ്ടുള്ളു..

പിന്നെ തോർത്തല്ലേ മൂപ്പർ ഉടുത്തിരുന്നത്.. അതിനടിയിൽ കിടന്ന് ആടുന്നത് കാണാമല്ലോ...

സുധ ഒരു നെടുവീർപ്പു...

സുധ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് മൗനമായി..

അല്പം കഴിഞ്ഞ് വേണു ചോദിച്ചു.. നീ