Chapter Title : ആനന്ദയാനം [തൃശ്ശൂർക്കാരൻ]

ഔട്ടോക്കു പൈസ കിട്ടുമെന്നും വിചാരിക്കണ്ട. നിന്നെ അങ്ങനെ വിട്ടാലും പറ്റില്ലല്ലോ, പാവല്ലേ പിണക്കല്ലേ എന്ന് വിചാരിച്ചപ്പോ തലേക്കെറി ഗ്രൂപ്പ് ഡാൻസ് കളിക്കുന്നോ.

അതും പറഞ്ഞു അവളെ ഉന്തി തള്ളി വണ്ടിയുടെ അടുത്തുനിന്നും മാറ്റുമ്പോഴാണ് 'അമ്മ വന്നത്.

പോത്തുപോലെ വളർന്നല്ലോടാ എന്നിട്ടും ഇപ്പോഴും കൊച്ചു കുട്ടിയാന്നാ വിചാരം. അവളുടെ സമയം കളയാണ്ട് വേഗം കോളേജിൽ ആക്കാൻ നോക്ക്.

അമ്മ അതും പറഞ്ഞു ഞങ്ങളെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നോക്കിനിന്നു.

ഇനി ഇവിടെ നിന്നാ പോത്തുപോലെ വളർന്നെന്നു നോക്കില്ല ചന്തിക്കു നല്ല പെട വെച്ച് തരും അമ്മ.

വണ്ടി എടുത്തിട്ടും അമ്മു കാര്യമായി ഒന്നും മിണ്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.. ഞാൻ മിററിലൂടെ അവളെ നോക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടാകണം പെട്ടന്നവൾ മുഖം തിരിച്ചു.

എന്റെ അമ്മു ഞാൻ തമാശക്ക് പറഞ്ഞതല്ലേ, നീ അതിത്ര കാര്യമായെടുത്തോ.

ചിരിച്ചോണ്ട് ഞാനവളോട് പറഞ്ഞു.

അത്ര സ്നേഹമൊന്നും വേണ്ട മോൻ എന്നെ വേഗം കോളേജിൽ ആക്കിയേ.

അവൾക്കത് അത്രയ്ക്ക് രസിച്ച മട്ടില്ല.

എന്നാ എന്റെ മോള് ഇവിടുന്നു ബസിൽ പോയാമതി.

ഞാൻ അവളെ ചൂടാക്കാനായി പറഞ്ഞു.

മതി നിർത്തു ഞാൻ ഇനി ബസിൽ പൊക്കോളാം.

അവള് കലിപ്പ് സീൻ വിടുന്ന മട്ടില്ല.

ഇനി എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാ ചിലപ്പോ പെണ്ണ് വണ്ടിയിൽ നിന്നും എടുത്തു ചാടി കളയും. എന്റെ അനിയത്തി ആയതോണ്ട് പറയില്ല പെണ്ണിന് കുറച്ചു മുൻകോപം കൂടുതലാ.

കോളേജിൽ എത്തും വരെ ഞാൻ പിന്നെ ഒരക്ഷരം മിണ്ടിയില്ല.

കോളേജ് ഗേറ്റിൽ അവളുടെ ഫ്രണ്ട്സിന്റെ അടുത്ത് വണ്ടി നിർത്തിയതും ചാടി ഇറങ്ങി അവൾ അവളുടെ കൂട്ടുകാരികളെയും വിളിച്ചോണ്ട് തിരിഞ്ഞു നടന്നു.. അമ്മുന്റെ കൂട്ടുകാരികളോട് പഞ്ചാര അടിക്കാമെന്ന എന്റെ ആഗ്രഹത്തിന്റെ കടക്കാ പന്നി കത്തി വെച്ചു.

നിനക്കുള്ളത് ഞാൻ വച്ചിട്ടുണ്ടടി, തിരിഞ്ഞു നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തിയ അവളെ നോക്കി നോക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു.

ഇനി ഹോപിറ്റലിൽ ഒന്ന് പോണം. റേസിഗ്നേഷൻ കൊടുത്തെങ്കിലും എന്റെ കുറച്ചു പേർസണൽ സാധനങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു അത് എടുക്കണം കൂട്ടത്തിൽ എല്ലാവരോടും യാത്ര പറയണം.

പറയത്തക്ക സുഹൃത്തുക്കൾ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല ഹോസ്പിറ്റലിൽ. അസ്മിത, എന്റെ ജൂനിയർ ഡോക്ടർ ആയി ജോലി നോക്കിയിരുന്ന രമ്യ.