Chapter Title : ആനയും അണ്ണാനും [Jumailath]

തുറന്ന് എന്ത് സ്വപ്നാ കാണുന്നേ"?

രേണു വന്ന് കട്ടിലിൽ കയറി ചേർന്ന് കിടന്നു.

"ഞാനേ കുത്താമ്പുളളിയിൽ നമ്മള് രണ്ടും കൂടെ കുത്തിമറിഞ്ഞതോർത്തതാ"

"അതെന്തിനാ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർക്കുന്നേ"?

"അതിങ്ങനെ മനസ്സിലിട്ട് താലോലിക്കാൻ ഒരു സുഖം. ഭാരതപ്പുഴയിൽ ഇറങ്ങി കാലു കഴുകി പടി കയറിയ എന്നെ പിന്നിൽ നിന്നും പിടിച്ച് നിർത്തി രേണു ചുണ്ടിൽ ഉമ്മ വെച്ചത് ഓർക്കുമ്പോ ഇപ്പോഴും എന്തോ പോലെ തോന്നും"

"നീ പടി കയറി പോകുന്ന കണ്ടപ്പോ എനിക്ക് എന്താന്നറിയാത്ത ഒരിഷ്ടം തോന്നി.ആ ഒരു ആവേശത്തിൽ മനസ്സിൻ്റെ പിടിവിട്ടതാ"

''എന്ന് തൊട്ടാ രേണുവിന് അങ്ങനത്തെ ഒരിഷ്ടം തോന്നി തുടങ്ങിയേ"?

"സത്യം പറഞ്ഞാല് കണ്ണാ നീ അമ്മയുടെ കൂടെ ഓരോന്ന് ചെയ്യാൻ സഹായിച്ച് നടക്കുന്നതും വലിയ ഒരാളെപ്പോലെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ചെയ്യുന്നതും അച്ഛൻ്റെ കൂടെ പാടത്തെ പണിക്കാരെടുത്ത് പോവുന്നതും ഒക്കെ കണ്ടിട്ട് അന്ന് സങ്കടാ തോന്നിയത്.ചെറിയൊരു കുട്ടിയാണല്ലോ ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് എന്നോർത്തിട്ടാ".

"അത് പിന്നെ അമ്മമ്മേൻ്റെ കാല് വയ്യാഞ്ഞിട്ടല്ലേ? അച്ഛച്ഛൻ്റെ ഒരു വശം അച്ഛനും അമ്മേം മരിച്ചതറിഞ്ഞപ്പോ തളരേം ചെയ്തു. പിന്നെ ഇവിടെ ആരാ ഉള്ളത്? രേണു ഖരഗ്പൂരിൽ പഠിക്കുവായിരുന്നില്ലേ? പിന്നെ ഞാൻ കുട്ടിയൊന്നുമല്ലല്ലോ. പത്താം ക്ലാസിലായിരുന്നില്ലേ"?

ഞാൻ രണ്ടിൽ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് അച്ഛനും അമ്മയും കാബൂളിൽ വെച്ച് മരിക്കുന്നത്. അതത്ര ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതായി തോന്നിയില്ല. അച്ഛച്ഛൻ്റെയും അമ്മമ്മയുടെയും കൂടെയായിരുന്നു ചെറുപ്പംതൊട്ട്. അതുകൊണ്ടാവും. അമ്മൂമ്മയുടെ കാലും ഒടിഞ്ഞതോടെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഞാൻ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അച്ഛച്ഛൻ വലിയ മന്ത്രവാദി ആയതു കൊണ്ട് പറമ്പിലെ പണിക്കൊക്കേ ആൾക്കാരു ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. വീട്ടിലും വീടിൻ്റെ പരിസരത്തും ആരും വരില്ലായിരുന്നു. സർപ്പ കാവും വെച്ചാരാധനയുമൊക്കെയുണ്ട്. കുറേ ചിട്ട