Chapter Title : ആനയും അണ്ണാനും [Jumailath]

മുട്ടുകുത്തി വിരിപ്പിൽ പരന്നിരുന്നു. രേണുവിനെ മടിയിലേക്കിരുത്തി. വാരിയെല്ലിനടിയിലൂടെ തോളത്ത് പിടിച്ച് അടുപ്പിച്ചു. രേണു എൻ്റെ കഴുത്തിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് ഒറ്റ കൈ കൊണ്ട് കുണ്ണ പൂറിനുള്ളിൽ കയറ്റി. ആട്ട് കല്ലിൽ അരക്കുന്ന പോലെ അര കറക്കാൻ തുടങ്ങി. ഈ നിലക്ക് പോയാൽ ഈരേഴ് പതിനാല് ലോകവും ഞാൻ അധികം വൈകാതെ വീണ്ടും കാണും.

"എങ്ങനെയാ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് അരക്കെട്ട് ഇങ്ങനെ കറക്കാൻ പറ്റുന്നത് രേണു? ഡാൻസ് ചെയ്യുന്നവരും കാണാലോ ഹിപ് വല്ലാതെ കുലുക്കുന്നത്"

രേണു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ച് ചെയ്ത് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി തുടർന്നു.

അഞ്ച് മിനിറ്റിലേറെ നീണ്ടു നിന്ന മോസ്റ്റ് ഗ്ലോറിയസ് റൈഡ്. എൻ്റെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് കീഴ്ചുണ്ടുകടിച്ച് വല്ലാത്തൊരു കഴപ്പി ഭാവത്തോടെ രേണു ഉഴുതുമറിച്ചു.

ചന്തി അരയിൽ വന്നിടിക്കുന്ന ശബ്ദം റൂമിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്. ഏക്കറ് കണക്കിന് സ്ഥലം ഉള്ളതുകൊണ്ടും ഒരു പൂച്ച കുഞ്ഞ് പോലും പരിസരത്തില്ലാത്തതും രേണുവിന് ധൈര്യം കൊടുത്തു.

ആൾക്കാരെങ്ങാനും അറിഞ്ഞാലോ കണ്ടാലോ എന്നൊക്കെയുള്ള പേടിയാ രേണുവിന്. ഇവിടെയിപ്പോ ആരും ഇല്ലല്ലോ. അതാ വിശ്വരൂപം പുറത്ത് വന്നത്.

ഞാൻ രേണുവിനെ പിന്നിലേക്ക് മലർത്തി കിടത്തി. മലർന്നു കിടക്കുന്ന രേണുവിൻ്റെ ഇരുവശത്തും മുട്ടുകുത്തി നിന്ന് കയറ്റാൻ തുടങ്ങി. കുനിഞ്ഞ്  ചുണ്ടുകളെ താലോലിച്ചു. ഇയർ ലോബിൽ ചുംബിച്ചു. പതുക്കെ കടിച്ചു. ചെവിയുടെ ഉള്ളിൽ നാവുകൊണ്ട് ചുഴറ്റി വിരൽ കന്തിൽ ഉരച്ചു. അധികം നേരം നീണ്ടുനിന്നില്ല. രേണുവിൻ്റെ ശരീരം വല്ലാതെ വലിഞ്ഞു മുറുകി. നടു ഒരിത്തിരി പൊങ്ങി കട്ടിലിലേക്ക് തന്നെ വീണു. വീണ്ടും ഒരു മ്യൂച്വൽ ക്ലൈമാക്സ്. ഞാൻ രേണുവിൻ്റെ ദേഹത്തേക്ക് തളർന്ന് വീണു. സൈഡിലേക്ക് മാറി രേണുവിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് മച്ചിൽ നോക്കി കിടന്നു.

"സമയം മൂന്നര ആയി"

"ഉം"

രേണു മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു. മയിലെറെച്ചിയൊക്കെ ആവിയായിപ്പോയി എന്നു തോന്നുന്നു. ഈ രാത്രിയില് എത്ര കലോറിയാ എരിഞ്ഞടങ്ങിയത്.

"വിശക്കുന്നുണ്ട് രേണൂ. എന്തെങ്കിലും ബാക്കിയുണ്ടോ"?

''പോയി നോക്ക് കണ്ണാ. ഉണ്ടെങ്കിൽ കുറച്ച് എനിക്കും കൊണ്ട് താ"

ഞാനെഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിൽ ചെന്നു നോക്കി. വിശപ്പ് മാറാൻ മാത്രം ഒന്നുമില്ല. ചാക്കിൽ മുട്ടയുണ്ട്. കാവിത്ത് ഒരു കഷ്ണം എടുത്തു കൊത്തി മുറിച്ചു. കുറച്ച്