Chapter Title : ആനിയുടെ ഗര്ഭകാലം [സ്മിത]
മുമ്പ് മമ്മി രണ്ടാമത് കല്യാണം കഴിച്ചിരുന്നു.
ഭര്ത്താവ് പ്ലാന്റര് തോമാച്ചാന്.
വലിയ പ്ലാന്റ്റര് ഒന്നുമല്ല.
എങ്കിലും തീരെ ചെറിയ എസ്റ്റേറ്റുമല്ല.
പോട്ടയില് ധ്യാനം കൂടാന് പോയപ്പോഴാണ് മമ്മിയെ അയാള് കാണുന്നത്. പിറ്റേ ദിവസം തോമാച്ചന്റെ അപ്പനും അമ്മയും പെണ്ണ് ചോദിച്ച് വീട്ടില് വന്നു.
സംസാരത്തില് തന്നെ അവരുടെ സ്വഭാവവും രീതികളും എനിക്കും മമ്മിയ്ക്കും ബോധിച്ചു.
ഞാന് തന്നെ ഉത്സാഹിച്ചു.
കല്യാണം നടന്നു.
സന്തോഷമായി പോകുന്നു.
ചെറിയ ഒരു പ്രശ്നമെന്ന് പറയുന്നത് തോമാച്ചാന് പലപ്പോഴും എസ്റ്റേറ്റ് കാര്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വീട്ടില് നിന്നും അകലെയായിരിക്കും.
മറ്റ് കുഴപ്പങ്ങള് ഒന്നുമില്ല.
എന്ന് മാത്രമല്ല, മമ്മിയെ ജീവനുമാണ്.
മറ്റൊരു കാര്യം, മമ്മിയുടെ വലുതായി വരുന്ന വയറാണ് എന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ ഒരു പ്രശ്നം.
പ്രശ്നമെന്താണ് എന്ന് വെച്ചാല് എനിക്കത് എപ്പോഴും കാരണം.
മേ ബി ഐ ആം എ പ്രെഗ്നന്റ് ബെല്ലി ജെങ്കി!!
“അപ്പച്ചന് എന്ത്യേ മമ്മി?”
തോമാച്ചനെ ഞാന് വിളിക്കുന്നത് അപ്പച്ചന് എന്നാണ്.
മമ്മിയാണ് അങ്ങനെ വിളിക്കാന് നിര്ദേശിച്ചതും.
“അപ്പച്ചന് രാവിലെ എസ്റ്റേറ്റിലേക്ക് പോയല്ലോ മോനെ,”
മമ്മി പറഞ്ഞു.
“ഇനി നാളെ വൈന്നേരത്തിനു നോക്കിയാ മതി,”
മമ്മി വന്നെന്നേ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
ഞാന് പറഞ്ഞല്ലോ മമ്മിയ്ക്ക് എന്നോടുള്ള സ്നേഹത്തിന് കടലോളം, അതിനേക്കാള് വലിപ്പമുണ്ടെന്ന്!
ഗര്ഭം നിറഞ്ഞ വയറിന്റെ മൃദുസ്പര്ശം എന്റെ ദേഹത്തെ തരിപ്പിച്ചു.
“ഒച്ചപ്പാടും അനക്കോം ഇല്ല ഇപ്പൊ...”
മമ്മി പറഞ്ഞു. തോമാച്ചാന് ഉള്ളപ്പോള് എപ്പോഴും ശബ്ദമാണ്. തോമാച്ചാന് നോയിസ് ജെങ്കിയാണ്.
എപ്പോഴും എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കണം.
ഒരു സെക്കണ്ട് നിശബ്ദനായിരിക്കുക എന്നത് സഹിക്കില്ല അങ്ങേര്ക്ക്.
“ശരിയാ, അപ്പച്ചന് ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് എന്തോ പോലെ...”
ഞാന് എനിക്ക് തോന്നിയത് പറഞ്ഞു.
“എടാ ഇന്ന് ദൃശ്യം റ്റു പ്രീമിയര് ഷോ ഉണ്ട്. കണ്ടാലോ?”
“ഷുവര്! ഏത് ചാനലില്?”
“ഏഷ്യാനെറ്റ്...”
സിനിമയുടെ സമയമായപ്പോള് പണികളെല്ലാം തീരത്ത്, കുളിച്ച്, വസ്തം മാറി മമ്മി വന്നു. വെളുത്ത ലെഗ്ഗിന്സ്, കറുത്ത ടോപ്പ്. വാസനാസോപ്പിന്റെ, ഷാമ്പുവിന്റെ, പെര്ഫ്യൂമിന്റെ ഉന്മത്ത ഗന്ധം മമ്മിയുടെ ഓരോ ചുവടിലുമുണ്ട്.
ഞാന് പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി.
മമ്മയും അത് കണ്ട് തിരികെ പുഞ്ചിരിച്ചു.
മമ്മിയും ഞാനും അടുത്തടുത്ത് സോഫയില് ചാരിയിരുന്ന്
💬 Comments
View all comments