Chapter Title : ആനിയുടെ ഗര്ഭകാലം [സ്മിത]
വൈന്നേരത്തിനു നോക്കിയാ മതി,”
മമ്മി വന്നെന്നേ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
ഞാന് പറഞ്ഞല്ലോ മമ്മിയ്ക്ക് എന്നോടുള്ള സ്നേഹത്തിന് കടലോളം, അതിനേക്കാള് വലിപ്പമുണ്ടെന്ന്!
ഗര്ഭം നിറഞ്ഞ വയറിന്റെ മൃദുസ്പര്ശം എന്റെ ദേഹത്തെ തരിപ്പിച്ചു.
“ഒച്ചപ്പാടും അനക്കോം ഇല്ല ഇപ്പൊ...”
മമ്മി പറഞ്ഞു. തോമാച്ചാന് ഉള്ളപ്പോള് എപ്പോഴും ശബ്ദമാണ്. തോമാച്ചാന് നോയിസ് ജെങ്കിയാണ്.
എപ്പോഴും എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കണം.
ഒരു സെക്കണ്ട് നിശബ്ദനായിരിക്കുക എന്നത് സഹിക്കില്ല അങ്ങേര്ക്ക്.
“ശരിയാ, അപ്പച്ചന് ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് എന്തോ പോലെ...”
ഞാന് എനിക്ക് തോന്നിയത് പറഞ്ഞു.
“എടാ ഇന്ന് ദൃശ്യം റ്റു പ്രീമിയര് ഷോ ഉണ്ട്. കണ്ടാലോ?”
“ഷുവര്! ഏത് ചാനലില്?”
“ഏഷ്യാനെറ്റ്...”
സിനിമയുടെ സമയമായപ്പോള് പണികളെല്ലാം തീരത്ത്, കുളിച്ച്, വസ്തം മാറി മമ്മി വന്നു. വെളുത്ത ലെഗ്ഗിന്സ്, കറുത്ത ടോപ്പ്. വാസനാസോപ്പിന്റെ, ഷാമ്പുവിന്റെ, പെര്ഫ്യൂമിന്റെ ഉന്മത്ത ഗന്ധം മമ്മിയുടെ ഓരോ ചുവടിലുമുണ്ട്.
ഞാന് പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി.
മമ്മയും അത് കണ്ട് തിരികെ പുഞ്ചിരിച്ചു.
മമ്മിയും ഞാനും അടുത്തടുത്ത് സോഫയില് ചാരിയിരുന്ന് സിനിമ കാണാന് തുടങ്ങി.
മുമ്പില് ടീപ്പോയില് സ്ട്രോബെറി ക്യാനിരുന്നു. സ്ട്രോബെറിയേക്കാള് സൌന്ദര്യവും നിറവും രുചിയുമായി എന്റെ മമ്മി...
“ഫസ്റ്റാണോ സെക്കന്ഡാണോ ബെറ്റര്?”
പരസ്യം തുടങ്ങിയപ്പോള് മമ്മി ചോദിച്ചു.
“ബെറ്റര് എനിക്ക് തോന്നുന്നു, ഫസ്റ്റ് ആണ്...പക്ഷെ സെക്കന്ഡില് റാണി ബെറ്റര് ആയിട്ടുണ്ട്...”
“ആമ്പിള്ളേര് അത് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലെ അദ്ഭുതമുള്ളൂ...”
മമ്മി ചിരിച്ചു.
“പക്ഷെ ബെസ്റ്റ് വേറെ ഒരാളാ ...”
ഞാന് പറഞ്ഞു.
“ആര്? ലാലോ?”
“അല്ല, ഇത്...”
അത് പറഞ്ഞ് ഞാന് ടോപ്പിന് മുകളിലൂടെ മമ്മിയുടെ വയറില് പതിയെ, വാത്സല്യത്തോടെ തൊട്ടു.
“ഇതും ബെസ്റ്റ്...ഈ വയറിന്റെ ഉടമ
💬 Comments
View all comments