Chapter Title : ആണ്‍കുട്ടി [Master]

സ്നേഹിക്കുന്ന പെണ്ണിനെ സ്വന്തമാക്കാന്‍ മാര്‍ഗ്ഗമില്ലാതെ ഇരുട്ടില്‍ ഉഴറുന്ന മനസ്സോടെ അവന്‍ നിലത്ത് കുത്തിവരച്ചു. “ഇല്ല പ്രിന്‍സ്. ഇതുരണ്ടും എന്റെ അച്ഛന്‍ ഗൌനിക്കുന്ന ആളല്ല. അതൊന്നുമല്ല പ്രശ്നം. പക്ഷെ പിന്നെയതെന്താണെന്ന് എനിക്കറിയുകയുമില്ല” നിസ്സഹായതയോടെ തലയാട്ടിയ അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ വീണ്ടും സജലങ്ങളായി. പ്രിന്‍സ് എഴുന്നേറ്റ് അല്‍പ്പം മാറി കടല വില്‍ക്കുന്ന പയ്യന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവന്‍ പോകുന്നത് നോക്കിയിട്ട് പാര്‍വ്വതി അകലേക്ക്‌ നോക്കി ചിന്തയിലാണ്ടു. എന്തുകൊണ്ട് അച്ഛന്‍ തന്റെ മനസ്സ് കാണുന്നില്ല? വീണ്ടും കണ്ണുകളിലേക്ക് വിരുന്നെത്തിയ ജലം അവള്‍ ദുപ്പട്ട ഉപയോഗിച്ച് തുടച്ചു. “ഇന്നാ, കഴിക്ക്” മെലിഞ്ഞ് അഗ്രം കൂര്‍ത്ത പത്രക്കടലാസുകൊണ്ടുള്ള പൊതി അവളുടെ നേരെ നീട്ടി പ്രിന്‍സ് പറഞ്ഞു. “നിനക്ക് ദുഃഖം തോന്നുന്നില്ലേ പ്രിന്‍സ്?” അത്ഭുതത്തോടെ അവള്‍ ചോദിച്ചു. “ഇല്ല. നീ പറഞ്ഞില്ലേ, ഞാനല്ലാതെ മറ്റൊരു ജീവിതപങ്കാളി നിനക്കുണ്ടാകില്ല എന്ന്? പിന്നെ ഞാനെന്തിന് ദുഖിക്കണം? നിന്റെ സ്നേഹം എനിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ഉള്ളതാണ് എന്ന ഒരു ചിന്ത മതിയെടി എനിക്ക് ജീവിക്കാന്‍. നീ മാത്രമേ എന്റെ കിടക്ക പങ്കിടൂ, എന്റെ മക്കളെ പ്രസവിക്കൂ” അവന്‍ പറഞ്ഞു. പാര്‍വ്വതി ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ കഴുത്തിലേക്ക്‌ വീണ് അവനെ തെരുതെരെ ചുംബിച്ചു; ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ. “മാഡം, കടല്‍ത്തീരമാണ്; കണ്ട്രോള്‍ യുവര്‍സെല്‍ഫ്” പ്രിന്‍സ് മെല്ലെ അവളെ പിടിച്ചുമാറ്റി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പാറു സ്നേഹാധിക്യത്തോടെ അവനെ നോക്കി. അവളുടെ മുഖം ചെമ്മാനം പോലെ തുടുത്തു. എല്ലാ ആശങ്കകളും മാറി, തെളിഞ്ഞ കടല്‍ പോലെ അത് ശാന്തമായിരുന്നു. വരാന്തയിലെ ചൂരല്‍ക്കസേരയില്‍ ഏതോ പുസ്തകം വായിച്ചുകൊണ്ട് കിടക്കുന്ന പ്രഭാകരന്‍ നായരെ പ്രിന്‍സ് റോഡില്‍ നിന്ന് തെല്ലാശങ്കയോടെ നോക്കി. അവനെക്കാള്‍ അധികം ആശങ്കയോടെ മുകള്‍ നിലയിലെ ജാലകത്തിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി പാറുവും നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു. പ്രിന്‍സ് സൈക്കിള്‍ പുറത്തുതന്നെ വച്ചിട്ട് ഗേറ്റ് തുറന്ന് വിശാലമായ ആ വീടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. നായ്ക്കൂട്ടില്‍ നിന്നും ഉഗ്രമായ കുര ഉയര്‍ന്നു. നായര്‍ തലയുയര്‍ത്തി നോക്കി. അവനെ കണ്ടപ്പോള്‍ അയാളുടെ മുഖം ഇരുണ്ടു. “കിട്ടൂ, ക്വയറ്റ്” നിര്‍ത്താതെ കുരച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന നായയെ അയാള്‍ ശാസിച്ചു. അത് ഒന്ന് മൂളിയിട്ട് കൂടിന്റെ മൂലയിലേക്ക് ചുരുണ്ടുകൂടി. നായര്‍ വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന പുസ്തകം മടക്കി വച്ചിട്ട്