Chapter Title : ആണൊരുത്തി 7 [Daisy]

കൊമ്പന്റെ കരുത്തുറ്റ കോലിൽ കൈകൾ ഉടക്കി...അവൾ വീണ്ടും അത് എടുത്തു വായിട്ട് ചപ്പാൻ തുടങ്ങി.... പതിയെ അവൻ ഉണർന്നു വന്നു.. തന്റെ കൈപ്രയോഗം കൊണ്ട് അവൾ അതിനെ ഉണർത്തി എടുത്തു ഒരു ഒത്ത കോലു പോലെയാക്കി.. ഉടുത്ത പുതപ്പ് എടുത്തു ദൂരെ കളഞ്ഞു വീണ്ടും അവൾ അതിൽ കയറി ഇരുന്നു തന്റെ ഗുഹയിലേക്ക് ആ കൊമ്പനെ കയറ്റി വിട്ടു... അവൾ ഒന്ന് ഉയർന്നു പൊങ്ങി വീണ്ടും ഇരുന്നു. കൈകൾ കുത്തി അവൾ അത് ആവർത്തിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു... എന്നിട്ടും തന്റെ കടി മാറുന്നില്ല....

അവൾ കൊമ്പിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി കട്ടിലിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയതും വാതിലിൽ ഒരു മുട്ടു കേൾക്കുന്നു.. അവൾ പുതപ്പ് എടുത്തു പുതച്ച ശേഷം വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ ഒരു സ്ത്രീ..

സൗമ്യ: ആരാ, എന്ത് വേണം.
രഞ്ജു: ഇവിടെ ജോലിക്ക് ആളെ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു.. അത് കേട്ടിട്ട് വന്നതാ.

സൗമ്യ അവളെ മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കി..

സൗമ്യ: വേലക്കാരി ആണോ.. കണ്ടിട്ട് മഹാറാണിയേ പോലെ ഉണ്ടല്ലോ.. ഇങ്ങനെ അണിഞ്ഞു ഒരുങ്ങി നടക്കുന്ന ആൾക്ക് ഒന്നും ഇവിടെ ജോലി ഇല്ല.

രഞ്ജു: അയ്യോ അങ്ങനെ പറയല്ലേ.... ഒരുപാട് നാളായി ഒരു ജോലി അന്വേഷിക്കുന്നു.. ആഭരണങ്ങൾ ഒക്കെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഊരി കളയാം.. പ്ലീസ്, എനിക്ക് തന്നെ ഈ ജോലി വേണം..

സൗമ്യ: ആഭരണങ്ങൾ മാത്രം അല്ലല്ലോ... സാരീ, ബ്ലൗസ്..... എല്ലാം വില കൂടിയത് ആണെല്ലോ... ഇവിടുത്തെ വേലക്കാരി ഒരു പഴയ സാരീ, പഴയ ബ്ലൗസ്, ഇതൊക്കെ ആണ് ഇടാറു

രഞ്ജു: എന്ത് വേണേലും ഇടാം. ഈ ജോലി എനിക്ക് തന്നെ വേണം.

സൗമ്യ: എന്ത് ശമ്പളം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു..

രഞ്ജു: അത്, രാവിലെ 7:00 തൊട്ടു വൈകിട്ട് 5:30 വരെ ഞാൻ നിൽക്കാം..എല്ലാ ദിവസവും വരാം.. ശമ്പളം ഇവിടുന്ന് തരുന്നത് പോലെ....

സൗമ്യ: മര്യാദയ്ക്ക് നിന്നാൽ മാസം 20,000 രൂപ ഞാൻ തരാം..
രഞ്ജു: മതി. അത് മതി. സന്തോഷമായി. ഞാൻ എന്നാൽ പോയി ഒരു ചായ ഇട്ടോണ്ട് വരാം...

സൗമ്യ: അതിനു നിന്നെ എടുത്തില്ലല്ലോ ഞാൻ.. ആദ്യം പറഞ്ഞത് പോലെ