Chapter Title : ആൺപിറന്നോൾ [Nacho]
എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു മാലിനി.... അവൾ ഓടിച്ചെന്ന് അഥീനയെ അവന്റെ മേലെ നിന്നും പിടിച്ച് മാറ്റി..
"ആദി നിനക്കെന്നാ പറ്റി..... അവനെ വിട്ടേര്... നിന്റെ അനിയൻ അല്ലെ.. അവന് ഒരബദ്ധം പറ്റിയതാണ്.. നീ ക്ഷമിക്ക് ".. മാലിനി പറഞ്ഞു...
സ്റ്റീഫൻ ആകട്ടെ മരണത്തിൽ നിന്നും തിരിച്ച് വന്നത് പോലെ വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ശ്വാസം എടുക്കുവാൻ തുടങ്ങി...അവനെ മനസികമായും ശാരീരികമായും അഥീന നശിപ്പിച്ചിരുന്നു... അവളുടെ കോപത്തിന് ഇരയായവർ എല്ലാം ഇങ്ങനെ പിടഞ്ഞ് ആണ് മരണപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്... പക്ഷെ ഒന്നിനും ഒരു തെളിവ് അവൾ അവശേഷിപ്പിക്കില്ല...
"എന്നെയൊന്നും ചെയ്യല്ലേ ചേച്ചി....എനിക്ക് തെറ്റ് പറ്റിയതാണ്.. ഇനി ആരോടും ഇത് ചെയ്യില്ല."പാതി ശ്വാസത്തിൽ അവൻ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു "...
അവന്റെ അണ്ണാക്കിലേ തുപ്പല് പറ്റി അഥീനയുടെ കുണ്ണ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിയുന്നു... അതിൽ നിന്നും അവന്റെ തുപ്പൽ ഇറ്റിറ്റ് വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അഥീനയുടെ ദേഷ്യം അപ്പോഴും അടങ്ങിയിരുന്നില്ല.. മാലിനി പക്ഷെ അവളെ ഒരു ചുംബനം കൊണ്ട് അടക്കി....
കുറച്ച് നേരത്തേക്ക് അവിടെ നിശബ്ദത പരന്നു..
"ഇനി നിനക്കുള്ള അവസാനത്തെ ശിക്ഷ".. അധീന ആക്ഞ്ഞാപിച്ചു..
പാതി അടഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി മുട്ടിൽ നിന്ന അവൻ.. ശിക്ഷ എന്തെന്നറിയാൻ കാതോർത്തു....അഥീന അവന്റെ കൈകളിലെ കെട്ട് അഴിച്ചു.. എന്നിട്ട് വന്ന് സോഫയിൽ കാലിന്മേൽ കാൽ കയറ്റി വെച്ചിരുന്നു....
"മാലിനി നീയും വന്നിരിക്ക് "
മാലിനിയും വന്ന് അവൾക്കൊപ്പം ഇരുന്നു....
ഇനി നീ വന്ന് ഞങ്ങളുടെ കാൽക്കൽ ഇരിക്ക്... അവൻ എങ്ങനെയോ വന്ന് അവരുടെ കാൽക്കലേക്ക് വീണു...അവർ രണ്ട് പേരും ഒരു കാൽ എടുത്ത് അവന്റെ പുറത്ത് വെച്ചു..മറു കാലുകൾ അവന്റെ മുന്നിൽ വെച്ചു..
"എന്റെയും ഇവളുടെയും കാലിൽ
💬 Comments
View all comments