Chapter Title : ആന്റിയുടെ അടിമ [Angitha]

കണ്ണുകൊണ്ട് അനുവാദം നൽകി. "ചെയ്തോടാ... അതിഥികളെ സല്ക്കരിക്കേണ്ടത് നിന്റെ കടമയല്ലേ."

​ഞാൻ ആ സ്ത്രീയുടെ കാല്ക്കൽ നീന്തിച്ചെന്ന് അവളുടെ ചെരിപ്പിലെ പൊടിയും അഴുക്കും നക്കി വൃത്തിയാക്കാൻ തുടങ്ങി. അവർ പരസ്പരം നോക്കി ചിരിക്കുകയും എന്നെ കളിയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അല്പസമയത്തിന് ശേഷം മായ മേഡം എന്നെ അടുക്കളയിലേക്ക് അയച്ചു. അവർക്ക് വേണ്ട സ്നാക്സും പാനീയങ്ങളും പ്ലേറ്റിൽ വെച്ച്, പല്ലുകൾ കൊണ്ട് കടിച്ചു പിടിച്ച് ഞാൻ അവർക്ക് മുന്നിലെത്തിച്ചു.

​രാത്രി പാർട്ടിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് കൂട്ടുകാരികൾ പോയപ്പോൾ മേഡം തളർന്ന് സോഫയിലേക്ക് ഇരുന്നു.

​"ഡോഗീ, ഇന്ന് നീ എന്നെ ഒരുപാട് സന്തോഷിപ്പിച്ചു. എന്റെ കൂട്ടുകാരികൾക്ക് മുന്നിൽ നീ എന്റെ അന്തസ്സ് കൂട്ടി. നിനക്ക് എന്ത് പാരിതോഷികമാണ് വേണ്ടത്?"

​ഞാൻ മേഡത്തിന്റെ കാലുകളിൽ തല വെച്ച് കിടന്നു. "എനിക്ക് പാരിതോഷികങ്ങൾ ഒന്നും വേണ്ട മേഡം. എന്നും നിങ്ങളുടെ കാൽക്കീഴിൽ ഇങ്ങനെ കഴിയാൻ അനുവദിച്ചാൽ മതി. പിന്നെ... ഇന്ന് രാത്രി മേഡം ഉറങ്ങുമ്പോൾ എനിക്ക് മേഡത്തിന്റെ കട്ടിലിന് താഴെ കാവൽ നിൽക്കാൻ അനുവാദം തരുമോ?"

​മേഡം എന്റെ തലയിൽ മൃദുവായി തഴുകി. "ശരി, ഇന്ന് നീ എന്റെ റൂമിൽ തന്നെ കിടന്നോ. പക്ഷേ തറയിൽ മാത്രം. നീ എന്റെ ബെഡ് ടൈം സ്റ്റോറികൾ കേൾക്കാൻ റെഡിയാണോ?"

​"തീർച്ചയായും മേഡം," ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ മറുപടി നൽകി.

​അന്ന് രാത്രി, മേഡത്തിന്റെ ബെഡിന് താഴെ, ആ ചങ്ങലയോടെ ചുരുണ്ടുകൂടി കിടക്കുമ്പോൾ, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാനായ അടിമ ഞാനാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. പഠനവും കോളേജും എല്ലാം എനിക്ക് മറന്നുപോയിരുന്നു. എന്റെ ലോകം ഇപ്പോൾ ആ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിലും മേഡത്തിന്റെ പാദങ്ങളിലും മാ​വാട്ടർമാർക്ക് ചെയ്ത ചിത്രം watermarked_img_15717211236708118325.png-ൽ കാണുന്നത് പോലെ, മായ മേഡം ആ കസേരയിൽ ഒരു രാജ്ഞിയെപ്പോലെ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ പാദങ്ങളിൽ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ വിധേയത്വം പൂർണ്ണമാക്കി. ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം പോലും എന്നെ ഒരു അടിമയായി ജീവിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.

​മേഡം തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ചങ്ങലയിൽ മെല്ലെ ഒന്ന് വലിച്ചു. "ഡോഗീ, എന്റെ കൂട്ടുകാരികൾ പറഞ്ഞത് നീ കേട്ടല്ലോ. അവർക്ക് നിന്നെ ശരിക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ഇനി മുതൽ ഞാൻ പുറത്തു പോകുമ്പോൾ നീ വീടിനുള്ളിലെ ജോലികൾ തീർത്ത്, വരാന്തയിൽ എന്നെ കാത്തുനിൽക്കണം. ഞാൻ വരുമ്പോൾ നിന്റെ നാവുകൊണ്ട് എന്റെ ചെരിപ്പിലെ പൊടി നീക്കം ചെയ്യണം. അത് നിനക്ക് സന്തോഷമല്ലേ?"

​"അതൊരു വലിയ ഭാഗ്യമാണ് മേഡം," ഞാൻ മുട്ടുകുത്തി നിന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു.