Chapter Title : ആന്റിയും ഞാനും 5 [ശൃംഗാരവേലൻ]

സഹതാപം.
“ഓ ഇതൊക്കെ എന്ത്… ആന്റിക്ക് ഒരു ഹെല്പിന് വേറെ ആരാ ഉള്ളത്? നീ മൈൻഡ് പോലും ചെയ്യാറില്ലല്ലോ.”

“ഉവ്വ്… അല്പം ഒന്ന് സിമ്പതി കാണിച്ചാൽ പിന്നെ മമ്മി അത് ചൂഷണം ചെയ്യും. എനിക്ക് പണ്ടേ അനുഭവം ഉള്ളതാ എന്റെ പൊന്ന് ചേട്ടാ…”

“പോടാ… ആന്റി പാവമല്ലേ?”
“പാവം ഒക്കെ ആണ്. എന്നാലും പണിയെടുപ്പിക്കും.”
ഇതും കേട്ടു കൊണ്ടാണ് ആന്റി കിച്ചണിൽ നിന്ന് എത്തിയത്.

“അതേടാ… ഞാൻ പണിയെടുപ്പിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണല്ലോ നീ ഫുൾ ടൈം ഇങ്ങനെ ടീവിയും കണ്ട് ഫോണിലും കളിച്ച് കിടക്കുന്നത്. ജിത്തുമോൻ കൂടെ വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഇവിടെ കിടന്ന് നടുവൊടിഞ്ഞു ചത്തേനെ..”

കുഞ്ഞു കൊഞ്ഞനം കാണിച്ചു കൊണ്ട് കഴിക്കാൻ എഴുന്നേറ്റു.
ചിരിയും കളിയും തമാശകളുമായി അവർ ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് കഴിച്ചു. വീടിനു അകത്തും പുറത്തുമായി ജിത്തു ആന്റിയോടൊപ്പം തന്നെ പകൽ മുഴുവൻ ചുറ്റി നടന്നു.

വൈകുന്നേരത്തെ എണ്ണതേപ്പും കുളിയും തന്നെ ആയിരുന്നു ജിത്തുവിന്റെ മനസ്സ് നിറയെ. ആന്റിയെ തൊട്ടറിയാൻ ഒരവസരം കാത്ത് അവൻ അക്ഷമനായി. എന്നാൽ വൈകിട്ട് പൂന്തോട്ടം നനയ്ക്കുമ്പോൾ ഒന്നും ആന്റി എണ്ണതേപ്പിന്റെ കാര്യം മിണ്ടിയതേയില്ല. രാവിലത്തെ മരുന്നിടൽ അല്പം കടന്നു പോയി. അത് കാരണം ആന്റി എണ്ണതേപ്പ് ഒഴിവാക്കുമോ? ജിത്തുവിന് വേവലാതിയായി.

ഒടുവിൽ പൂന്തോട്ടം നനച്ചു കയറുമ്പോൾ ആന്റി പെട്ടെന്ന് ഓർത്ത പോലെ പറഞ്ഞു.
“ടാ… എണ്ണ ഇടണ്ടേ?”
കുഞ്ഞു അത് കേട്ടതും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

“ആഹാ… പണി വന്നല്ലോ..”
ആന്റിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. “നിനക്ക് എന്തിന്റെ കേടാ കുഞ്ഞു… ഞാൻ ഇവിടെ നടുവേദന കൊണ്ട് വയ്യാതെ കിടന്നാലും നീ തിരിഞ്ഞു നോക്കില്ലല്ലോ. ഇപ്പോ ജിത്തുമോനെ പറഞ്ഞു മടുപ്പിക്കാൻ നോക്കുവാണോ?”

കുഞ്ഞുവും ജിത്തുവും മിണ്ടിയില്ല. ആന്റിക്ക് തമാശ ഇഷ്ടമായില്ലെന്ന് ജിത്തുവിന് മനസ്സിലായി.

“വേണ്ട. എന്നെ ആരും ഹെല്പ് ചെയ്യണ്ട.” ആന്റി റൂമിലേക്ക് കയറിപ്പോയി.
കുഞ്ഞുവിന്റെ മുഖം വിവർണ്ണമായി. മമ്മി അത്രയും സീരിയസ് ആകുമെന്ന് അവൻ കരുതിയില്ല. അവൻ ജിത്തുവിനെ നോക്കി.

“സാരമില്ലെടാ…” ജിത്തു ആശ്വസിപ്പിച്ചു. “നീ പോയി ഒന്ന് സോറി പറഞ്ഞേക്ക്. മമ്മിക്ക് നടുവേദന ആയതു കൊണ്ടല്ലേ.”

അവർ ആന്റിയുടെ റൂമിലെത്തി. ആന്റി ബെഡിൽ കമഴ്ന്നു