Chapter Title : ആന്റിയും ഞാനും 5 [ശൃംഗാരവേലൻ]

കിടപ്പായിരുന്നു. കുഞ്ഞു മമ്മിയുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു. അവൻ ജിത്തുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ജിത്തു അവനോട് മിണ്ടാൻ ആംഗ്യം കാട്ടി. കുഞ്ഞു പതിയെ മമ്മിയുടെ തോളിൽ കൈ വച്ചു. “മമ്മീ…”
ആന്റി അനങ്ങിയില്ല.

അവൻ വീണ്ടും വിളിച്ചു.
“മമ്മീ.. നോക്ക് മമ്മീ…”
ആന്റി തല തിരിച്ചു നോക്കി. ആ കണ്ണുകൾ ഈറനണിഞ്ഞിരുന്നു. ജിത്തുവിന് അതു കണ്ട് ഹൃദയം പൊള്ളി.

കുഞ്ഞു വിതുമ്പി. “സോറി മമ്മീ.. ഞാൻ തമാശയ്ക്ക്… സോറി…”
ആന്റി പതിയെ ബെഡിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. അവർ മകനെ ചേർത്തു പിടിച്ചു. നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ വച്ചു. കുഞ്ഞു മമ്മിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു.

“പോട്ടെടാ… മമ്മിക്ക് നിന്നോട് ദേഷ്യം ഒന്നുമില്ല. കരയണ്ട…” അവർ പുഞ്ചിരിയോടെ തല പൊക്കി ജിത്തുവിനെ നോക്കി. ജിത്തു ‘പാവം’ എന്ന് ചുണ്ട് കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാട്ടി. അവൻ ഇരുവർക്കും അടുത്തിരുന്നു.

കുഞ്ഞുവിനെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ കുറെ പരിശ്രമിക്കേണ്ടി വന്നു രണ്ടു പേർക്കും. ഒടുവിൽ ഒരു തരത്തിൽ കരച്ചിലടക്കി അവൻ എഴുന്നേറ്റ് റൂമിലേക്ക് പോയി.

“ഇത് കൊണ്ടാ ഞാൻ അവനെ വഴക്ക് പറയാത്തത്… പെട്ടെന്ന് കരയും. കൊച്ചു മക്കളെപ്പോലെയാ…” ആന്റി കണ്ണ് തുടച്ചു.

“ആന്റിയുടെ മോനല്ലേ… ആന്റിയെപ്പോലെ തന്നെ…” ജിത്തു ചിരിച്ചു.
“പിന്നേ… പോടാ ചെക്കാ…” ആന്റി ജിത്തുവിന്റെ ചെവിക്ക് പിടിച്ചു. “ഞാൻ അത്യാവശ്യം ബോൾഡാ…”

“ഉവ്വ്… രാവിലെ ഉറുമ്പ് കടിച്ചപ്പോ ഞാൻ കണ്ടാരുന്നു.” ജിത്തു അതും പറഞ്ഞു ആന്റിയുടെ തുടുത്ത കവിളിൽ പിടിച്ചിളക്കി.
“ആഹ്…” ആന്റി വേദന കൊണ്ട് കുതറി.

“നോവിക്കല്ലേടാ കൊരങ്ങാ…”
ജിത്തു പിടിവിട്ട് ആ കവിളിൽ പതിയെ തലോടി.
“അല്ല ആന്റി… എണ്ണ തേക്കണ്ടേ?”

“ഇന്നിനി വേണോടാ… ഇരുട്ടും മുന്നേ കുളിച്ചു കയറേണ്ട?” ആന്റി ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കി.
കരച്ചിലും ആശ്വസിപ്പിക്കലും ഒക്കെയായി സമയം ആറ് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ജിത്തു നിരാശനായി. നൈറ്റിയിൽ നല്ലൊരു എണ്ണതേപ്പിനുള്ള സാധ്യത ആണ് നഷ്ടമായത്. നൈറ്റി പൊക്കിവച്ച് ആ കൊഴുത്ത കുണ്ടികൾ നോക്കി തടവാമായിരുന്നു. ആ ചാൻസ് മിസ്സായി. എല്ലാം ആ കുഞ്ഞുവിന്റെ കരച്ചിൽ കാരണം.

“നീ കുഞ്ഞുവിനെ കൂട്ടി വാ.. ഞാൻ കുളപ്പുരയിൽ ഉണ്ടാകും.” ആന്റി തോർത്തെടുത്ത് നടന്നു.

കുഞ്ഞു കൂടെ