Chapter Title : ആൻസിയുടെ ഇച്ചായൻ [ചുവന്ന മുടിയുള്ള നാടൻ പെണ്ണ്]

മാത്രം പറയും.. നിനക്ക് ആണോ അവളെ ഓർത്തു വിഷമം? “

അപ്പച്ചന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ അമ്മച്ചി പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.. അമ്മച്ചിക്ക് സ്നേഹം ഇല്ലെന്നു ഞാൻ പറയില്ല.. കരുതൽ കൂടുതൽ ആണ്..

“രാവിലെ തന്നെ തുടങ്ങിയോ? എന്റെ കൊച്ചിനെ നോക്കാൻ എനിക്ക് അറിയാം… എന്റെ പെങ്ങൾ എന്റെ ജീവനാ.. അവൾ പഠിക്കട്ടെ!”

ഇച്ചായന്റെ ശബ്ദം മുകളിൽ നിന്ന് കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിടർന്നു.. ഛെ എന്നാലും ഇച്ചായൻ എന്നെ ഉടുതുണി ഇല്ലാതെ കണ്ടല്ലോ ദൈവമേ.. ബിഎഡ് പഠിക്കാൻ വിട്ടത് അപ്പച്ചനും ഇച്ചായനും ആണ്.. അവർക്ക് ഞാൻ ടീച്ചർ ആയി കാണണം എന്നാണ് ആഗ്രഹം..

പുറകിൽ ഒരു അനക്കം കേട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.. അമ്മച്ചി ആണ്.. കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. അത് പതിവില്ലാത്ത കാര്യം ആണ്..

പണ്ട് വയലിൽ കുടുങ്ങിയ കാട്ടുപന്നിയെ ഉലക്ക കൊണ്ട് തല്ലിക്കൊന്നു വലിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു കുളിമുറിയിൽ ഇട്ടവൾ ആണ് അമ്മച്ചി..

“എന്നതാ അമ്മച്ചി?”

“നിനക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ എനിക്ക് നിന്നോട് സ്നേഹം ഇല്ലെന്നു?”

അമ്മച്ചിയുടെ സ്വരം ഇടറി..

“എന്നതാ അമ്മച്ചി.. അപ്പച്ചൻ വെറുതെ.. എന്റെ അമ്മച്ചി അല്ലെ… “

ഞാൻ അമ്മച്ചിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു നെഞ്ചിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി.. അമ്മച്ചി എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഉമ്മവച്ചു.. മാറി മാറി നെറ്റിയിൽ ഉമ്മകൾ..

“എന്റെ ചെറുപ്പത്തിൽ ഇരുന്നത് പോലെയാ നീ.. ആണുങ്ങൾ ആര് കണ്ടാലും കണ്ണ് നിന്റെ ശരീരത്തിൽ ആയിരിക്കും.. അവരെ പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല.. അതാ കൊച്ചെ എനിക്ക് പേടി… സൂക്ഷിക്കണം..”

അമ്മച്ചി ആവലാതിയോടെ പറഞ്ഞ കാര്യം എനിക്ക് അറിയാം.. ആണുങ്ങളുടെ കണ്ണ് എന്റെ മുലയിലും വിടർന്ന അരക്കെട്ടിലും