Chapter Title : ആണുകാണൽ [ഋഷി]

അവളുടെ ആലിംഗനത്തിലമർന്ന് മയങ്ങി.

അത്താഴം അമ്മയും ഉമയും അവനും ഒന്നിച്ചാണ് കഴിച്ചത്.

കുട്ടാ! നാളെ പത്തു കഴിയുമ്പോ എനിക്കെൻ്റെ അടുത്ത സഖിയുടെ വേളിക്ക് പങ്കെടുക്കാൻ പോവണം. ശ്ശി ദൂരെയാണ്. നാളെയവിടെത്തങ്ങി മറ്റന്നാളേ വരൂ! ഉമ പറഞ്ഞു.

രേവതിയുടെ മടിയിലായിരുന്നു വിഷ്ണുവിപ്പോൾ. അവൻ്റെ മനസ്സിടിഞ്ഞു. ഉമയെ പിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് അവന് ഹൃദയഭേദകമായിരുന്നു. അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

ഉമയുടെ കണ്ണുകളിൽ തൻ്റെ ചെക്കനോടുള്ള സ്നേഹം നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. അവളുടെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞുപോയി.

രേവതിത്തമ്പുരാട്ടി മന്ദഹസിച്ചു. യുവ മിഥുനങ്ങൾ! അവൾക്കൊരിക്കലും സംമ്പന്ധത്തിനു വന്ന നമ്പൂരാരോടോ തമ്പുരാൻമാരോടോ കാമമല്ലാതെ പ്രേമം തോന്നിയിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഉമയോടിത്തിരി അസൂയ തോന്നിയെങ്കിലും വല്ല്യമ്രാട്ടീടെ ഹൃദയത്തിൽ കുലദൈവത്തോടുള്ള നന്ദി കവിഞ്ഞൊഴുകി.. ഈശ്വരാ! എൻ്റെ മക്കൾ നന്നായി വരണേ! അവൾ വിഷ്ണുവിൻ്റെ നെറുകയിൽ മുത്തി. നിന്നെയീ അമ്മ ഉമയില്ലാത്തപ്പഴും പൊന്നുപോലെ നോക്കില്ലേ കുട്ടാ! അവളവനെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. വിഷ്ണുവിൻ്റെ വലിഞ്ഞുമുറുകിയ ഹൃദയമയഞ്ഞു. അവൻ തിരിഞ്ഞ് അമ്മയുടെ മുഴുത്ത മാറിടത്തിലേക്ക് മുഖമമർത്തി...

അന്നു രാത്രി വിഷ്ണു നൂൽബന്ധമില്ലാതെ ഉമയുടെ മെത്തയിൽ അവളെ വാരിപ്പുണർന്നു കിടന്നുറങ്ങി. അപ്പോൾ സേഫായിരുന്നെങ്കിൽ ഉമ അവനെ ഉള്ളിലേക്കു സ്വീകരിച്ചേനേ. സാരമില്ല. സമയമുണ്ട്... സമയമുണ്ട്.... അവൾ സ്വയം ആശ്വസിച്ചു.

അടുത്ത ദിവസം കാലത്തേ ഗോമതിയമ്മ ഉണ്ണിയെ കുളിപ്പിച്ചു. പുതിയ കോണകവും അലക്കിത്തേച്ച മുണ്ടും ജൂബ്ബയുമണിഞ്ഞ് അവൻ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നപ്പോൾ രേവതിയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. എന്തൊരൈശ്വര്യമാണ് എൻ്റെയുണ്ണിക്ക്. രേവതി ഗോമതിയെക്കൊണ്ട് ഉപ്പും മുളകും കൊണ്ടുവരീച്ചു. വല്ല്യതമ്രാട്ടി തന്നെ അവനെ ഉഴിഞ്ഞശേഷം അതടുപ്പിലിട്ടു.

ൻ്റെ കുട്ടാ! രേവതി അവനെ മാറോടമർത്തി. നിനക്കൊന്നും വരരുത്. ഈയമ്മയുടെ പ്രാർത്ഥന ദേവി കേൾക്കും. അവൻ്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു.

പച്ചക്കരയുള്ള